Προσωπικές Ιστοσελίδες Δημήτριος Ε. Μούρμουρας


Οι Μεγάλοι της Ιστορίας

Ηράκλειτος ο Εφέσιος 540-480 πχ

Για την Ιστορία...

όνομα πατρός Βλόσων η Ηράκων η Βλύσων η Ηρακίνος...

άρνηση της βασιλικής του καταγωγής...

ασκητική ζωή...

επηρεασμένος από την Σχολή της Μιλήτου ιδίως του Αναξιμάνδρου....

Σκοτεινός η Αινικτής (Αινιγματοποιός), ονομάζεται έτσι, επειδή είναι τόσο Φωτεινός και Ξεκάθαρος...

Δημοκρατικός.....

το βιβλίο του...
Περί Φύσεως (Συν-παντος /πολιτικής ή ηθικής/θεολογίας), δεν σώθηκε!!!

τι είπε ο Σωκράτης στον Ευριπίδη για το βιβλίο του Ηρακλείτου:
«φασί δ’ Ευριπίδην αυτώ δόντα το Ηρακλείτου σύγγραμμα ερέσθαι “τι δοκει”´; τον δε φάναι “ ά μεν συνήκα, γεναία˙ οίμαι δε και ά μή συνήκα˙ πλήν δηλίου γέ τινος δείται κολυμβυτού».. (Διογ. Λαέρτιος)

δύο τύπων προτάσεις...
1) διαπιστώσεις
2) προτροπές και μερικές μικτές...

Κρατύλος, φανατικός οπαδός και μαθητής του Ηρακλείτου (απ τους λίγους γνωστούς) και δάσκαλος του Σωκράτους...

κακές σχέσεις με τους συμπατριώτες του Εφέσιους

και κάτι ακόμα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας...


Τα Ρητά κατά θέμα

(η αρίθμηση είναι παλαιά, και η κατηγοριοποίηση ομοίως, τα αμφισβητούμενα αποσπάσματα φέρουν την ένδειξή "αα")

Ο ΕΙΣ – Ο ΛΟΓΟΣ – Ο ΞΥΝΟΣ

1. ΤΟΥ ΔΕ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥΔ’ ΕΟΝΤΟΣ ΑΙΕΙ ΑΞΥΝΕΤΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΝ Η ΑΚΟΥΣΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, ΓΙΝΟΜΕΝΩΝ ΓΑΡ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΝΔΕ ΑΠΕΙΡΟΙΣΙΝ ΕΟΙΚΑΣΙ ΠΕΙΡΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΕΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΤΟΙΟΥΤΕΩΝ ΟΚΟΙΩΝ ΕΓΩ ΔΙΗΓΕΥΜΑΙ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ ΔΙΑΙΡΕΩΝ ΕΚΑΣΤΟΝ ΚΑΙ ΦΡΑΖΩΝ ΟΚΩΣ ΕΧΕΙ, ΤΟΥΣ ΔΕ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΛΑΝΘΑΝΕΙ ΟΚΟΣΑ ΕΓΕΡΘΕΝΤΕΣ ΠΟΙΟΥΣΙΝ ΟΚΩΣΠΕΡ ΟΚΟΣΑ ΕΥΔΟΝΤΕΣ ΕΠΙΛΑΝΘΑΝΟΝΤΑΙ.

Ενώ ο Λόγος είναι της αυτής υφής (δηλαδή όπως τον περιγράφω) οι άνθρωποι αποδεικνύονται πάντοτε ανίκανοι να τον αντιληφθούν και προτού τον ακούσουν και αφού τον ακούσουν το πρώτον, Διότι, ενώ γίνονται τα πάντα συμφώνως προς τον Λόγον αυτόν, αυτοί ομοιάζουν προς ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν πείραν, και όταν έτι λαμβάνουν πείραν λόγων και έργων τοιαύτης υφής, όπως εκείνα τα οποία εγώ εκθέτω, διακρίνων έκαστον κατά την φυσικήν του κατασκευήν και εξηγών πως τούτο έχει, οι άλλοι όμως άνθρωποι αδυνατούν να παρατηρήσουν όσα πράττουν όταν είναι εν εγρηγόρσει, όπως ακριβώς λησμονούν όσα πράττουν κατά τον ύπνον των.

2. ΔΙΟ ΔΕΙ ΕΠΕΣΘΑΙ ΤΩ (ΞΥΝΩ, ΤΟΥΤΕΣΤΙ ΤΩ) ΚΟΙΝΩ, ΞΥΝΟΣ ΓΑΡ Ο ΚΟΙΝΟΣ, ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Δ’ ΕΟΝΤΟΣ ΞΥΝΟΥ ΖΩΟΥΣΙΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΩΣ ΙΔΙΑΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΦΡΟΝΗΣΙΝ

Δια τούτο είναι αναγκαίο να ακολουθείται το κοινόν (εις πάντα), δηλαδή το καθολικόν, διότι κοινός σημαίνει καθολικός, αλλ’ αν και ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν ως να είχον αποκλειστικώς ιδικήν των φρονησην.

41. ΕΙΝΑΙ ΓΑΡ ΕΝ ΤΟ ΣΟΦΟΝ, ΕΠΙΣΤΑΣΘΑΙ ΓΝΩΜΗΝ, ΟΤΕΗ ΕΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑ ΠΑΝΤΩΝ

114. ΞΥΝ ΝΟΩ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΣΘΑΙ ΧΡΗ ΤΩ ΞΥΝΩ ΠΑΝΤΩΝ, ΟΚΩΣΠΕΡ ΝΟΜΩ ΠΟΛΙΣ, ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΩΣ, ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓΑΡ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΕΙΟΙ ΝΟΜΟΙ ΥΠΟ ΕΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ, ΚΡΑΤΕΙ ΓΑΡ ΤΟΣΟΥΤΟΝ ΟΚΟΣΟΝ ΕΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΞΑΡΚΕΙ ΠΑΣΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΙΝΕΤΑΙ

Αυτοί οι οποίοι ομιλούν ελλόγως πρέπει να βασίζονται εις ότι είναι κοινόν εις πάντα, όπως ακριβώς η πόλις βασίζεται εις τον νόμον και μάλιστα κατά πολύ ισχυρότερον τρόπον, διότι πάντες οι ανθρώπινοι νόμοι τρέφονται υπό του ενός Νόμου, δηλ υπό του Θείου Νόμου, διότι αυτός έχει τόσην δύναμην όσην επιθυμεί και είναι επαρκής διά τα πάντα και προσέτι περισσεύει

72. Ω ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΙΗΝΕΚΩΣ ΟΜΙΛΟΥΣΙ ΛΟΓΩ ΤΩ ΤΑ ΟΛΑ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΙ, ΤΟΥΤΩ ΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ, ΚΑΙ ΟΙΣ ΚΑΘ’ ΗΜΕΡΑΝ ΕΓΚΥΡΟΥΣΙ, ΤΑΥΤΑ ΑΥΤΟΙΣ ΞΕΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

50. ΜΕΝ ΟΥΝ ΦΗΣΙΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΔΙΑΙΡΕΤΟΝ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΝ, ΓΕΝΗΤΟΝ ΑΓΕΝΗΤΟΝ, ΘΝΗΤΟΝ ΑΘΑΝΑΤΟΝ, ΛΟΓΟΝ ΑΙΩΝΑ, ΠΑΤΕΡΑ ΥΙΟΝ, ΘΕΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ, « ΟΥΚ ΕΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΚΟΥΣΑΝΤΑΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙΝ ΣΟΦΟΝ ΕΣΤΙ ΕΝ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ»

108. ΟΚΟΣΩΝ ΛΟΓΟΥΣ ΗΚΟΥΣΑ, ΟΥΔΕΙΣ ΑΦΙΚΝΕΙΤΑΙ ΕΣ ΤΟΥΤΟ, ΩΣΤΕ ΓΙΓΝΩΣΚΕΙΝ ΟΤΙ ΣΟΦΟΝ ΕΣΤΙ ΠΑΝΤΩΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΝ

32. ΕΝ ΤΟ ΣΟΦΟΝ ΜΟΥΝΟΝ ΛΕΓΕΣΘΑΙ ΟΥΚ ΕΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΘΕΛΕΙ ΖΗΝΟΣ ΟΝΟΜΑ

52. ΑΙΩΝ ΠΑΙΣ ΕΣΤΙ ΠΑΙΖΩΝ, ΠΕΣΣΕΥΩΝ, ΠΑΙΔΟΣ Η ΒΑΣΙΛΗΙΗ

ΠΟΛΕΜΟΣ- ΕΡΙΣ

53. ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΜΕΝ ΠΑΤΗΡ ΕΣΤΙ, ΠΑΝΤΩΝ ΔΕ ΒΑΣΙΛΕΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΘΕΟΥΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΥΣ ΔΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΔΟΥΛΟΥΣ ΕΠΟΙΗΣΕ ΤΟΥΣ ΔΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ

80. ΕΙΔΕΝΑΙ ΧΡΗ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΕΟΝΤΑ ΞΥΝΟΝ, ΚΑΙ ΔΙΚΗΝ ΕΡΙΝ, ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ’ ΕΡΙΝ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝ.

πρέπει να ξέρουμε ότι ο πόλεμος είναι κοινό φαινόμενο και το δίκαιον σημαίνει ανταγωνισμό, και ότι όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τον ανταγωνισμό και την αναγκαιότητα

ΚΟΣΜΟΣ-ΦΥΣΙΣ-ΑΡΜΟΝΙΑ- ΑΝΤΙΘΕΤΑ

30. ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ, ΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΑΝΤΩΝ, ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΘΕΩΝ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ, ΑΛΛ’ ΗΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ ΠΥΡ ΑΕΙΖΩΟΝ, ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ

124. ΩΣΠΕΡ ΣΑΡΜΑ ΕΙΚΗ ΚΕΧΥΜΕΝΩΝ Ο ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

10. ΣΥΝΑΨΙΕΣ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΥΚ ΟΛΑ, ΣΥΜΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΝ, ΣΥΝΑΔΟΝ ΔΙΑΔΟΝ, ΚΑΙ ΕΚ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝ ΚΑΙ ΕΞ ΕΝΟΣ ΠΑΝΤΑ

89. ΤΟΙΣ ΕΓΡΗΓΟΡΟΣΙΝ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΕΙΝΑΙ, ΤΩΝ ΔΕ ΚΟΙΜΩΜΕΝΩΝ ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΙΣ ΙΔΙΟΝ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΣΘΑΙ

123. ΦΥΣΙΣ ΚΡΥΠΤΕΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ

54. ΑΡΜΟΝΙΗ ΑΦΑΝΗΣ ΦΑΝΕΡΗΣ ΚΡΕΙΤΤΩΝ

51. ΟΥ ΞΥΝΙΑΣΙΝ ΟΚΩΣ ΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΕΩΥΤΩ ΟΜΟΛΟΓΕΕΙ (ΞΥΜΦΕΡΕΤΑΙ), ΠΑΝΙΝΤΡΟΠΟΣ (ΠΑΛΙΝΤΟΝΟΣ) ΑΡΜΟΝΙΗ ΟΚΩΣΠΕΡ ΤΟΞΟΥ ΚΑΙ ΛΥΡΗΣ

61. ΘΑΛΑΣΣΑ ΥΔΩΡ ΚΑΘΑΡΩΤΑΤΟΝ ΚΑΙ ΜΙΑΡΩΤΑΤΟΝ, ΙΧΘΥΣΙ ΜΕΝ ΠΟΤΙΜΟΝ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΔΕ ΑΠΟΤΟΝ ΚΑΙ ΟΛΕΘΡΙΟΝ

111. ΝΟΥΣΟΣ ΥΓΙΕΙΗΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΗΔΥ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΝ, ΛΙΜΟΣ ΚΟΡΟΝ, ΚΑΜΑΤΟΣ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ

23. ΔΙΚΗΣ ΟΝΟΜΑ ΟΥΚ ΑΝ ΗΔΕΣΑΝ, ΕΙ ΤΑΥΤΑ ΜΗ ΗΝ

79. ΑΝΗΡ ΝΗΠΙΟΣ ΗΚΟΥΣΕ ΠΡΟΣ ΔΑΙΜΟΝΟΣ ΟΚΩΣΠΕΡ ΠΑΙΣ ΠΡΟΣ ΑΝΔΡΟΣ

8. ΤΟ ΑΝΤΙΞΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΑΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΛΛΙΣΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑΝ (ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ’ ΕΡΙΝ ΓΙΝΕΣΘΑΙ).

60. ΟΔΟΣ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΩΥΤΗ.

59. ΓΝΑΦΕΙΩ (κοχλίας) ΟΔΟΣ ΕΥΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΛΙΗ ΜΙΑ ΚΑΙ Η ΩΥΤΗ.

103. ΞΥΝΟΝ ΓΑΡ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣ ΕΠΙ ΚΥΚΛΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

58. ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΝ ΕΝ ΕΣΤΙ, ΟΙ ΓΟΥΝ ΙΟΤΡΟΙ ΤΕΜΝΟΝΤΕΣ, ΚΑΙΟΝΤΕΣ, ΠΑΝΤΗ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΚΩΣ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΝΤΑΣ, ΕΠΑΙΤΕΟΝΤΑΙ ΜΗΔΕΝ ΑΞΙΟΙ ΜΙΣΘΟΝ ΛΑΜΒΑΝΕΙΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΑΡΩΣΤΟΥΝΤΩΝ, ΤΑΥΤΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΟΥΣ

126. ΤΑ ΨΥΧΡΑ ΘΕΡΕΤΑΙ, ΘΕΡΜΟΝ ΨΥΧΕΤΑΙ, ΥΓΡΟ ΑΥΑΙΝΕΤΑΙ, ΚΑΡΦΑΛΕΟΝ ΝΟΤΙΣΕΤΑΙ. (δροσιζεται)

67. Ο ΘΕΟΣ ΗΜΕΡΗ ΕΥΦΡΟΝΗ, ΧΕΙΜΩΝ ΘΕΡΟΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΚΟΡΟΣ ΛΙΜΟΣ (ΤΑΝΑΝΤΙΑ ΑΠΑΝΤΑ, ΟΥΤΟΣ Ο ΝΟΥΣ), ΑΛΛΟΙΟΥΤΑΙ ΔΕ ΟΚΩΣΠΕΡ (ΠΥΡ), ΟΠΟΤΑΝ ΣΥΜΜΙΓΗ ΘΥΩΜΑΣΙΝ, ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘ’ ΗΔΟΝΗΝ ΕΚΑΣΤΟΥ

99. ΕΙ ΜΗ ΗΛΙΟΣ ΗΝ, ΕΝΕΚΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΕΥΦΡΟΝΗ ΑΝ ΗΝ

13. ΥΕΣ (ΧΟΙΡΟΙ) ΒΟΡΒΟΡΩ ΗΔΟΝΤΑΙ ΜΑΛΛΟΝ Η ΚΑΘΑΡΩ ΥΔΑΤΙ

7. ΕΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΝΟΣ ΓΕΝΟΙΤΟ, ΡΙΝΕΣ ΑΝ ΔΙΑΓΝΟΙΕΝ

9. ΕΤΕΡΑ ΓΑΡ ΙΠΠΟΥ ΗΔΟΝΗ ΚΑΙ ΚΥΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ...

125. ΚΑΙ Ο ΚΥΚΕΩΝ ΔΙΙΣΤΑΤΑΙ (ΜΗ) ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ

96. ΝΕΚΥΕΣ (πτώματα) ΚΟΠΡΙΩΝ ΕΚΒΛΗΤΟΤΕΡΟΙ

ΓΝΩΣΗ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

113. ΞΥΝΟΝ ΕΣΤΙ ΠΑΣΙ ΤΟ ΦΡΟΝΕΕΙΝ Κοινή είναι εις πάντας η ικανότης του σκέπτεσθαι (του φρονειν)

17. ΟΥ ΓΑΡ ΦΡΟΝΕΟΥΣΙ ΤΟΙΑΥΤΑ ΠΟΛΛΟΙ, ΟΚΟΣΟΙ ΕΓΚΥΡΕΥΣΙΝ, ΟΥΔΕ ΜΑΘΟΝΤΕΣ ΓΙΝΩΣΚΟΥΣΙΝ, ΕΩΥΤΟΙΣΙ ΔΕ ΔΟΚΕΟΥΣΙ.

18. ΕΑΝ ΜΗ ΕΛΠΗΤΑΙ, ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΝ ΟΥΚ ΕΞΕΥΡΗΣΕΙ, ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΝ ΕΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΡΟΝ

116. ΑΝΘΡΩΠΟΙΣΙ ΠΑΣΙ ΜΕΤΕΣΤΙ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΕΩΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΕΙΝ

40. ΠΟΛΥΜΑΘΙΗ ΝΟΟΝ ΕΧΕΙΝ ΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ, ΗΣΙΟΔΟΝ ΓΑΡ ΑΝ ΕΔΙΔΑΞΕ ΚΑΙ ΠΥΘΑΓΟΡΗΝ ΑΥΤΙΣ ΤΕ ΞΕΝΟΦΑΝΕΑ ΤΕ ΚΑΙ ΕΚΑΤΑΙΟΝ

93. Ο ΑΝΑΞ ΟΥ ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΟΥΤΕ ΛΕΓΕΙ ΟΥΤΕ ΚΡΥΠΤΕΙ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ

92. ΣΙΒΥΛΛΑ ΔΕ ΜΑΙΝΟΜΕΝΩ ΣΤΟΜΑΤΙ ΑΓΕΛΑΣΤΑ ΚΑΙ ΑΚΑΛΛΩΠΙΣΤΑ ΚΑΙ ΑΜΥΡΙΣΤΑ ΦΘΕΓΓΟΜΕΝΗ ΧΙΛΙΩΝ ΕΤΩΝ EΞΙΚΝΕΙΤΑΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΔΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ

101. ΕΔΙΖΗΣΑΜΗΝ ΕΜΕΩΥΤΟΝ. δίζημαι=ζητώ, ερευνώ

122. ΑΓΧΙΒΑΣΙΗΝ

55. ΟΣΩΝ ΟΨΙΣ ΑΚΟΗ ΜΑΘΗΣΙΣ, ΤΑΥΤΑ ΕΓΩ ΠΡΟΤΙΜΕΩ

101Α . ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΓΑΡ ΤΩΝ ΩΤΩΝ ΑΚΡΙΒΕΣΤΕΡΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

107. ΚΑΚΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣΙΝ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΚΑΙ ΩΤΑ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΨΥΧΑΣ ΕΧΟΝΤΩΝ

78. ΗΘΟΣ ΓΑΡ ΑΝΘΡΩΠΕΙΟΝ ΜΕΝ ΟΥΚ ΕΧΕΙ ΓΝΩΜΑΣ, ΘΕΙΟΝ ΔΕ ΕΧΕΙ

86. ΑΛΛΑ ΤΩΝ ΜΕΝ ΘΕΙΩΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ, ΑΠΙΣΤΙΗ ΔΙΑΦΥΓΓΑΝΕΙ ΜΗ ΓΙΓΝΩΣΚΕΣΘΑΙ

16. ΛΗΣΕΤΑΙ ΜΕΝ ΓΑΡ ΙΣΩΣ ΤΟ ΑΙΣΘΗΤΟΝ ΦΩΣ ΤΙΣ, ΤΟ ΔΕ ΝΟΗΤΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ, Η ΩΣ ΦΗΣΙΝ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΤΟ ΜΗ ΔΥΝΟΝ (δύει) ΠΟΤΕ ΠΩΣ ΑΝ ΤΙΣ ΛΑΘΟΙ

134. ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΝ ΕΤΕΡΟΝ ΗΛΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΙΣ ΠΕΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΙΣ (αα)

67α. ιστός αράχνης...

70. ΠΑΙΔΩΝ ΑΘΥΡΜΑΤΑ (παιγνίδια) ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΟΞΑΣΜΑΤΑ

ΗΘΙΚΗ

112. ΣΩΦΡΟΝΕΙΝ ΑΡΕΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ, ΚΑΙ ΣΟΦΙΗ ΑΛΗΘΕΑ ΛΕΓΕΙΝ ΚΑΙ ΠΟΙΕΙΝ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ ΕΠΑΙΝΤΑΣ

73. ΟΥ ΔΕΙ ΩΣΠΕΡ ΚΑΘΕΥΔΟΝΤΑΣ ΠΟΙΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ, ΚΑΙ ΓΑΡ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΟΚΟΥΜΕΝ ΠΟΙΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ Δεν πρέπει να πράττωμεν και να λέγωμεν όπως ακριβώς οι κοιμώμενοι, διότι και τότε φαίνεται ότι πράττομεν και λέγομεν.

74. ΟΥ ΔΕΙ (ΩΣ) ΠΑΙΔΑΣ ΤΟΚΕΩΝΩΝ, ΤΟΥΤ’ ΕΣΤΙ ΚΑΤΑ ΨΙΛΟΝ, ΚΑΘΟΤΙ ΠΑΡΕΙΛΗΦΑΜΕΝ Δεν πρέπει να φερόμαστε σαν παιδιά υπό την κηδεμονία , επειδή έτσι την παραλάβαμε

71. ΜΕΜΝΗΣΘΑΙ ΔΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΙΛΑΝΘΑΝΟΜΕΝΟΥ Ή Η ΟΔΟΣ ΑΓΕΙ

43. ΥΒΡΗΝ ΧΡΗ ΣΒΕΝΝΥΝΑΙ ΜΑΛΛΟΝ Η ΠΥΡΚΑΙΗΝ

28. ΔΟΚΕΟΝΤΑ ΓΑΡ Ο ΔΟΚΙΜΩΤΑΤΟΣ ΓΙΝΩΣΚΕΙ, ΦΥΛΑΣΣΕΙ, ΚΑΙ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΤΑΙ ΨΕΥΔΩΝ ΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

135. ΣΥΝΤΟΜΩΤΑΤΗΝ ΟΔΟΝ ΕΙΣ ΕΥΔΟΞΙΑ ΤΟ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΑΓΑΘΟΝ (αα)

ΖΩΗ- ΘΑΝΑΤΟΣ- ΨΥΧΗ

27. ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕΝΕΙ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΑΣ ΑΣΣΑ ΟΥΚ ΕΛΠΟΝΤΑΙ ΟΥΔΕ ΔΟΚΕΟΥΣΙΝ

24. ΑΡΗΦΑΤΟΥΣ ΘΕΟΙ ΤΙΜΩΣΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

136. ΨΥΧΑΙ ΑΡΗΙΦΑΤΟΙ ΚΑΘΑΡΩΤΕΡΑΙ Η ΕΝΙ ΝΟΥΣΟΙΣ (αα)

45. ΨΥΧΗΣ ΠΕΙΡΑΤΑ ΙΩΝ ΟΥΚ ΑΝ ΕΞΕΥΡΟΙΟ, ΠΑΣΑΝ ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΣ ΟΔΟΝ, ΟΥΤΩ ΒΑΘΥΝ ΛΟΓΟΝ ΕΧΕΙ

115. ΨΥΧΗΣ ΕΣΤΙ ΛΟΓΟΣ ΕΑΥΤΟΝ ΑΥΞΩΝ

85. ΘΥΜΩ ΜΑΧΕΣΘΑΙ ΧΑΛΑΠΟΝ, Ο ΓΑΡ ΑΝ ΘΕΛΗ, ΨΥΧΗΣ ΩΝΕΙΤΑΙ

25. ΜΟΡΟΙ ΓΑΡ ΜΕΖΟΝΕΣ ΜΕΖΟΝΕΣ ΜΟΙΡΑΣ ΛΑΓΧΑΝΟΥΣΙ
(μεγάλοι θανατοι μεγάλες μοίρες)

62. ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΘΝΗΤΟΙ, ΘΝΗΤΟΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ, ΖΩΝΤΕΣ ΤΟΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΝ ΔΕ ΕΚΕΙΝΩΝ ΒΙΟΝ ΤΕΘΝΕΩΝΤΕΣ

48. ΤΩ ΟΥΝ ΤΟΞΩ ΟΝΟΜΑ ΒΙΟΣ, ΕΡΓΟΝ ΔΕ ΘΑΝΑΤΟΣ

88. ΤΑΥΤΟ Τ’ ΕΝΙ ΖΩΝ ΚΑΙ ΤΕΘΝΗΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΡΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΥΔΟΝ ΚΑΙ ΝΕΟΝ ΚΑΙ ΓΗΡΑΙΟΝ, ΤΑΔΕ ΓΑΡ ΜΕΤΑΠΕΣΟΝΤΑ ΕΚΕΙΝΑ ΕΣΤΙ ΚΑΚΕΙΝΑ ΠΑΛΙΝ ΜΕΤΑΠΕΣΟΝΤΑ ΤΑΥΤΑ

Το ίδιο πράγμα είναι στον άνθρωπο η ζωή και ο θάνατος, ο ξύπνιος και ο ύπνος, τα νιάτα και τα γηρατειά, γιατί αν αυτά τα πράγματα αλλάξουν γίνονται εκείνα, και αν εκείνα πάλι αλλάξουν γίνονται αυτά.

76. ΖΗ ΠΥΡ ΤΟΝ ΓΗΣ ΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΑΝΗΡ ΖΗ ΤΟΝ ΠΥΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΝ, ΥΔΩΡ ΖΗ ΤΟΝ ΑΕΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΝ, ΓΗ ΤΟΝ ΥΔΑΤΟΣ.

77. ΨΥΧΗΣΙ ΦΑΝΑΙ ΤΕΡΨΙΝ Η ΘΑΝΑΤΟΝ ΥΓΡΗΣΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ, ΤΕΡΨΙΝ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΙΣ ΤΗΝ ΕΙΣ ΓΕΝΕΣΙΝ ΠΤΩΣΙΝ, ΑΛΛΑΧΟΥ ΦΑΝΑΙ ΖΗΝ ΗΜΑΣ ΤΟΝ ΕΚΕΙΝΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΖΗΝ ΕΚΕΙΝΑΣ ΤΟΝ ΗΜΕΤΕΡΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ

118. ΑΥΗ ΨΥΧΗ ΣΟΦΟΤΑΤΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΗ

36. ΨΥΧΗΣΙΝ ΘΑΝΑΤΟΣ ΥΔΩΡ ΓΕΝΕΣΘΑΙ, ΥΔΑΤΙ ΔΕ ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΗΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ, ΕΚ ΓΗΣ ΔΕ ΥΔΩΡ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΕΞ ΥΔΑΤΟΣ ΨΥΧΗ

98. ΑΙ ΨΥΧΑΙ ΟΣΜΩΝΤΑΙ ΚΑΘ’ ΑΔΗΝ

21. ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΣΤΙ ΟΚΟΣΑ ΕΓΕΡΘΕΝΤΑΣ ΟΡΕΟΜΕΝ, ΟΚΟΣΑ ΔΕ ΕΥΔΟΝΤΕΣ ΥΠΝΟΣ ΠΥΡ

90. ΠΥΡΟΣ ΤΕ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΠΥΡ ΑΠΑΝΤΩΝ ΟΚΩΣΠΕΡ ΧΡΥΣΟΥ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΧΡΥΣΟΣ

τα πάντα προέρχονται εκ της μετατροπής της ενέργειας και αύτη προερχεται εκ μετατοπής εξ όλων αυτών, όπως εκ του χρυσού αποκτώνται πράγματα και εκ των πραγμάτων χρυσός

64. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΙΑΚΙΖΕΙ (κυκερνά) ΚΕΡΑΥΝΟΣ

65. ΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΛΕΓΕΙ ΔΕ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΝ ΤΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΥΡ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΉΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΛΟΝ ΑΙΤΙΟΝ, ΚΑΛΕΙ ΔΕ ΑΥΤΟ ΧΡΗΣΜΟΣΥΝΗΝ ΚΑΙ ΚΟΡΟΝ,

66. ΤΟ ΠΥΡ ΕΠΕΛΘΟΝ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗΤΑΙ

ΕΚ ΠΥΡΟΣ ΓΑΡ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΥΡ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑ

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΓΑΘΟΙ- ΦΑΥΛΟΙ

49. ΕΙΣ ΕΜΟΙ ΜΥΡΙΟΙ, ΕΑΝ ΑΡΙΣΤΟΣ Η

87. ΒΛΑΞ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΙ ΠΑΝΤΙ ΛΟΓΩ ΕΠΤΟΗΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ

110. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΝΕΣΘΑΙ ΟΚΟΣΑ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΟΥΚ ΑΜΕΙΝΟΝ

104. ΤΙΣ ΓΑΡ ΑΥΤΩΝ ΝΟΟΣ Η ΦΡΗΝ; ΔΗΜΩΝ ΑΟΙΔΟΙΣΙ ΠΕΙΘΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩ ΧΡΕΙΩΝΤΑΙ ΟΜΙΛΩ ΟΥΚ ΕΙΔΟΤΕΣ ΟΤΙ «ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΚΟΙ, ΟΛΙΓΟΙ ΔΕ ΑΓΑΘΟΙ»

117. ΑΝΗΡ ΟΚΟΤΑΝ ΜΕΘΥΣΘΗ, ΑΓΕΤΑΙ ΥΠΟ ΠΑΙΔΟΣ ΑΝΗΒΟΥ ΣΦΑΛΛΟΜΕΝΟΣ, ΟΥΚ ΕΠΑΙΩΝ ΟΚΗ ΒΑΙΝΕΙ, ΥΓΡΗ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΕΧΩΝ

83. ΑΝΘΡΩΠΩΝ Ο ΣΟΦΩΤΑΤΟΣ ΠΡΟΣ ΘΕΟΝ ΠΙΘΗΚΟΣ ΦΑΝΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ ΠΑΣΙΝ

29. ΑΙΡΕΥΝΤΑΙ (προτιμούν) ΓΑΡ ΕΝ ΑΝΤΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΙ, ΚΛΕΟΣ ΑΕΝΑΟΝ ΘΝΗΤΏΝ, ΟΙ ΔΕ ΠΟΛΛΟΙ ΚΕΚΟΡΗΝΤΑΙ (χορταίνουν) ΟΚΩΣΠΕΡ ΚΤΗΝΕΑ

19. Η ΦΗΣΙΝ, ΑΚΟΥΣΑΙ ΟΥΚ ΕΠΙΣΤΑΜΕΝΟΙ ΟΥΔ’ ΕΙΠΕΙΝ
(δεν ξέρουν ούτε ν’ακουν ούτε να λέγουν)

34. ΑΞΥΝΕΤΟΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΚΩΦΟΙΣΙΝ ΕΟΙΚΑΣΙ, ΦΑΤΙΣ ΑΥΤΟΙΣΙΝ ΜΑΡΤΥΡΕΙ ΠΑΡΕΟΝΤΑΣ ΑΠΕΙΝΑΙ.
(όταν ακουν δεν καταλαβαίνουν μοιάζουν με κουφούς, σ’ αυτούς ταιριάζει το λεχθέν «παρόντες απόντες»)

133. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΑΝΤΙΔΙΚΟΙ (αα)

22. ΧΡΥΣΟΝ ΓΑΡ ΟΙ ΔΙΖΗΜΕΝΟΙ (ζητώ) ΓΗΝ ΠΟΛΛΗΝ ΟΡΥΣΣΟΥΣΙ ΚΑΙ ΕΥΡΙΣΚΟΥΣΙΝ ΟΛΙΓΟΝ

119. ΗΘΟΣ (χαρακτήρας) ΑΝΘΡΩΠΩ ΔΑΙΜΩΝ

5. ΚΑΘΑΙΡΟΝΤΑΙ Δ’ ΑΛΛΩ ΑΙΜΑΤΙ ΜΙΑΙΝΟΜΕΝΟΙ ΟΙΟΝ ΕΙ ΤΙΣ ΕΙΣ ΠΗΛΟΝ ΕΜΒΑΣ ΠΗΛΩ ΑΠΟΝΙΖΟΙΤΟ, ΜΑΙΝΕΣΘΑΙ Δ’ ΑΝ ΔΟΚΟΙΗ, ΕΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΙΦΡΑΣΑΙΤΟ ΟΥΤΩ ΠΟΙΕΟΝΤΑ, ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΑΓΑΛΜΑΣΙ ΔΕ ΤΟΥΤΕΟΙΣΙΝ ΕΥΧΟΝΤΑΙ, ΟΚΟΙΟΝ ΕΙ ΤΙΣ ΔΟΜΟΙΣΙ ΛΕΣΧΗΝΕΥΟΙΤΟ, ΟΥ ΤΙ ΓΙΓΝΩΣΚΩΝ ΘΕΟΥΣ ΟΥΔ’ ΗΡΩΑΣ ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΙΣΙ

14. ΤΙΣΙ ΔΗ ΜΑΝΤΕΥΕΤΑΙ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΕΦΕΣΙΟΣ; ΝΥΚΤΙΠΟΛΟΙΣ, ΜΑΓΟΙΣ, ΒΑΚΧΟΙΣ,ΛΗΝΑΙΣ, ΜΥΣΤΕΣ, ΤΟΥΤΟΙΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΑ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ, ΤΟΥΤΟΙΣ ΜΑΝΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΥΡ, ΤΑ ΓΑΡ ΝΟΜΙΖΟΜΕΝΑ ΚΑΤ’ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΝΙΕΡΩΣΤΙ ΜΥΕΥΝΤΑΙ

ΠΟΤΑΜΟΣ

49α. ΠΟΤΑΜΟΙΣ ΤΟΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΕΜΒΑΙΝΟΜΕΝ ΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΜΒΑΙΝΟΜΕΝ, ΕΙΜΕΝ ΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΙΜΕΝ.

91. ΠΟΤΑΜΩ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΜΒΗΝΑΙ ΔΙΣ ΤΩ ΑΥΤΩ, ΟΥΔΕ ΘΝΗΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΔΙΣ ΑΨΑΣΘΑΙ ΚΑΤΑ ΕΞΙΝ (ΤΗΣ ΑΥΤΗΣ), ΑΛΛ’ ΟΞΥΤΗΤΙ ΚΑΙ ΤΑΧΕΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΣΚΙΔΝΗΣΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΣΥΝΑΓΕΙ (ΜΑΛΛΟΝ ΔΕ ΟΥΔΕ ΠΑΛΙΝ ΟΥΔ’ ΥΣΤΕΡΟΝ, ΑΛΛ’ ΑΜΑ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΕΙΠΕΙ) ΚΑΙ ΠΡΌΣΕΙΣΙ ΚΑΙ ΆΠΠΕΙΣΙ.

12 . ΠΟΤΑΜΟΙΣΙ ΤΟΙΣΙΝ ΑΥΤΟΙΣΙΝ ΕΜΒΑΙΝΟΥΣΙΝ ΕΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑ ΥΔΑΤΑ ΕΠΙΡΡΕΙ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ- ΚΟΙΝΩΝΙΑ- ΠΟΛΙΣ

44. ΜΑΧΕΣΘΑΙ ΧΡΗ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΌΚΩΣΠΕΡ ΤΕΙΧΕΟΣ

75. ΤΟΥΣ ΚΑΘΕΥΔΟΝΤΑΣ ΟΙΜΑΙ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΕΓΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΟΥΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΓΙΝΟΜΕΝΩΝ

47. ΜΗ ΕΙΚΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΓΙΣΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΩΜΕΘΑ

84Β. ΚΑΜΑΤΟΣ ΕΣΤΙ ΤΟΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΜΟΧΘΕΙΝ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣΘΑΙ

125Α. ΜΗ ΕΠΙΛΙΠΟΙ ΥΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΕΦΗ, ΕΦΕΣΙΟΙ, ΙΝ’ ΕΞΕΛΕΓΧΟΙΣΘΕ ΠΟΝΗΡΕΥΟΜΕΝΟΙ

121. ΑΞΙΟΝ ΕΦΕΣΙΟΙΣ ΗΒΗΔΟΝ ΑΠΑΓΞΑΣΘΑΙ ΠΑΣΙ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΑΝΗΒΟΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΚΑΤΑΛΙΠΕΙΝ, ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΡΜΟΔΩΡΟΝ ΑΝΔΡΑ ΕΩΥΤΩΝ ΟΝΗΙΣΤΟΝ ΕΞΕΒΑΛΟΝ ΦΑΝΤΕΣ, ΗΜΕΩΝ ΜΗΔΕ ΕΙΣ ΟΝΗΙΣΤΟΣ ΕΣΤΩ, ΕΙ ΔΕ ΜΗ, ΑΛΛΗ ΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤ’ ΑΛΛΩΝ

33. ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΗ ΠΕΙΘΕΣΘΑΙ ΕΝΟΣ

132. ΤΙΜΑΙ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΤΑΔΟΥΛΟΥΝΤΑΙ (αα)

102. ΤΩ ΜΕΝ ΘΕΩ ΚΑΛΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕ Α ΜΕΝ ΑΔΙΚΑ ΥΠΕΙΛΗΦΑΣΙΝ (εκλαμβάνουν θεωρούν) Α ΔΕ ΔΙΚΑΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

40. ΠΟΛΥΜΑΘΙΗ ΝΟΟΝ ΕΧΕΙΝ ΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ, ΗΣΙΟΔΟΝ ΓΑΡ ΑΝ ΕΔΙΔΑΞΕ ΚΑΙ ΠΥΘΑΓΟΡΗΝ ΑΥΤΙΣ ΤΕ ΞΕΝΟΦΑΝΕΑ ΤΕ ΚΑΙ ΕΚΑΤΑΙΟΝ (2η φορά)

42. ΤΟΝ ΤΕ ΟΜΗΡΟΝ ΑΞΙΟΝ ΕΚ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΚΒΑΛΛΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΡΑΠΙΖΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΛΟΧΟΝ ΟΜΟΙΩΣ

56. ΕΞΗΠΑΤΗΝΤΑΙ, ΦΗΣΙΝ, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΦΑΝΕΡΩΝ ΠΑΡΑΠΛΗΣΙΩΝ ΟΜΗΡΩ ΟΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΦΩΤΕΡΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΕ ΓΑΡ ΠΑΙΔΕΣ ΦΘΕΙΡΑΣ ΚΑΤΑΚΤΕΙΝΟΝΤΕΣ ΕΞΗΠΑΤΗΣΑΝ ΕΙΠΟΝΤΕΣ, ΟΣΑ ΕΙΔΟΜΕΝ ΚΑΙ ΕΛΑΒΟΜΕΝ, ΤΑΥΤΑ ΑΠΟΛΕΙΠΟΜΕΝ, ΟΣΑ ΔΕ ΟΥΤΕ ΕΙΔΟΜΕΝ ΟΥΤ’ ΕΛΑΒΟΜΕΝ, ΤΑΥΤΑ ΦΕΡΟΜΕΝ

105. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΝ ΦΗΣΙ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟΝ

57. ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΕ ΠΛΕΙΣΤΩΝ ΗΣΙΟΔΟΣ, ΤΟΥΤΟΝ ΕΠΙΣΤΑΝΤΑΙ ΠΛΕΙΣΤΑ ΕΙΔΕΝΑΙ, ΟΣΤΙΣ ΗΜΕΡΗΝ ΚΑΙ ΕΥΦΡΟΝΗΝ ΟΥΚ ΕΓΙΝΩΣΚΕΝ, ΕΣΤΙ ΓΑΡ ΕΝ

106. ΠΕΡΙ ΔΕ ΗΜΕΡΩΝ ΑΠΟΦΡΑΔΩΝ ΕΙΤΕ ΧΡΗ ΤΙΘΕΣΘΑΙ ΤΙΝΑΣ ΕΙΤΕ ΟΡΘΩΣ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΕΠΕΠΛΗΞΕΝ ΗΣΙΟΔΩ ΤΑΣ ΜΕΝ ΑΓΑΘΑΣ ΠΟΙΟΥΜΕΝΩ, ΤΑΣ ΔΕ ΦΑΥΛΑΣ, ΩΣ ΑΓΝΟΟΥΝΤΙ ΦΥΣΙΝ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΑΣΗΣ ΜΙΑΝ ΟΥΣΑΝ, ΕΤΕΡΟΘΙ ΔΙΗΠΟΡΗΤΑΙ

81. (ο Πυθαγόρας) ΚΟΠΙΔΩΝ ΕΣΤΙΝ ΑΡΧΗΓΟΣ

39. ΕΝ ΠΡΙΗΝΗ ΒΙΑΣ ΕΓΕΝΕΤΟ Ο ΤΕΥΤΑΜΕΩ, ΟΥ ΠΛΕΙΩΝ ΛΟΓΟΣ Η ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

38. (Για τον Θαλή)... ΔΟΚΕΙ ΔΕ ΚΑΤΑ ΤΙΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΗΣΑΙ... ΜΑΡΤΥΡΕΙ Δ’ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ

TLG
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ

SEXT. adv. math. VII 132 (Vgl. A 4. 16. B 51) τοῦ δὲ λόγου τοῦδ' ἐόντος ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρω ποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν ἐοίκασι, πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων ὅκως ἔχει. τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται.

SEXT. VII 133 [vgl. I 148, 26] διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῶι [ξυνῶι, τουτέστι τῶι] κοινῶι· ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός. τοῦ λόγου δ' ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἰδίαν ἔχοντες φρόνησιν.

AET. II 21, 4 (D. 351, 20) (περὶ μεγέθους ἡλίου) εὖρος ποδὸς ἀνθρωπείου.

ALBERTUS M. de veget. VI 401 p. 545 Meyer H. dixit quod Si felicitas esset in delectationibus corporis, boves felices diceremus, cum inveniant orobum ad comedendum.

ARISTOCRITUS Theosophia 68 (Buresch Klaros S. 118), ORIG. c. CELS. VII 62 καθαίρονται δ' ἄλλωι αἵματι μιαινόμενοι οἷον εἴ τις εἰς πηλὸν ἐμβὰς πηλῶι ἀπονίζοιτο. μαίνεσθαι δ' ἂν δοκοίη, εἴ τις αὐτὸν ἀνθρώπων ἐπιφράσαιτο οὕτω ποιέοντα. καὶ τοῖς ἀγάλμασι δὲ τουτέοισιν εὔχονται, ὁκοῖον εἴ τις δόμοισι λεσχηνεύοιτο, οὔ τι γινώσκων θεοὺς οὐδ' ἥρωας οἵτινές εἰσι.

ARISTOTELES Meteor. B 2. 355a 13 [vgl. 68 B 158] ὁ ἥλιος οὐ μόνον, καθάπερ ὁ ῾Ηράκλειτος φησι, νέος ἐφ' ἡμέρηι ἐστίν, ἀλλ' ἀεὶ νέος συνεχῶς.

de sensu 5. 443a 23 εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γένοιτο, ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν.

Eth. Nic. Θ 2. 1155b 4 ῾Ηράκλειτος τὸ ἀντίξουν συμφέρον καὶ ἐκ τῶν διαφερόντων καλλίστην ἁρμονίαν [καὶ πάντα κατ' ἔριν γίνεσθαι = B 80].

K 5. 1176a 7 ἑτέρα γὰρ ἵππου ἡδονὴ καὶ κυνὸς καὶ ἀνθρώπου, καθάπερ ῾Ηράκλειτος φησιν ὄνους σύρματ' ἂν ἑλέσθαι μᾶλλον ἢ χρυσόν· ἥδιον γὰρ χρυσοῦ τροφὴ ὄνοις. [Arist.] de mundo 5. 396b 7 ἴσως δὲ τῶν ἐναντίων ἡ φύσις γλίχεται καὶ ἐκ τούτων ἀποτελεῖ τὸ σύμφωνον, οὐκ ἐκ τῶν ὁμοίων· ὥσπερ ἀμέλει τὸ ἄρρεν συνήγαγε πρὸς τὸ θῆλυ καὶ οὐχ ἑκάτερον πρὸς τὸ ὁμόφυλον καὶ τὴν πρώτην ὁμόνοιαν διὰ τῶν ἐναντίων συνῆψεν, οὐ διὰ τῶν ὁμοίων. ἔοικε δὲ καὶ ἡ τέχνη τὴν φύσιν μιμουμένη τοῦτο ποιεῖν· ζωγραφία μὲν γὰρ λευκῶν τε καὶ μελάνων ὠχρῶν τε καὶ ἐρυθρῶν χρωμάτων ἐγκερασαμένη φύσεις τὰς εἰκόνας τοῖς προηγουμένοις ἀπετέλεσε συμφώνους, μουσικὴ δὲ ὀξεῖς ἅμα καὶ βαρεῖς μακρούς τε καὶ βραχεῖς φθόγγους μείξασα ἐν διαφόροις φωναῖς μίαν ἀπετέλεσεν ἁρμονίαν, γραμματικὴ δὲ ἐκ φωνηέντων καὶ ἀφώνων γραμμάτων κρᾶσιν ποιησαμένη τὴν ὅλην τέχνην ἀπ' αὐτῶν συνεστήσατο. ταὐτὸ δὲ τοῦτο ἦν καὶ τὸ παρὰ τῶι σκοτεινῶι λεγόμενον ῾Ηρακλείτωι· συνάψιες ὅλα καὶ οὐχ ὅλα, συμφερόμενον διαφερόμενον, συνᾶιδον διᾶιδον, καὶ ἐκ πάντων ἓν καὶ ἐξ ἑνὸς πάντα.

[Arist.] de mundo 6 p. 401a 8 τῶν τε ζώιων τά τε ἄγρια καὶ ἥμερα τά τε ἐν ἀέρι καὶ ἐπὶ γῆς καὶ ἐν ὕδατι βοσκόμενα γίνεταί τε καὶ ἀκμάζει καὶ φθείρεται τοῖς τοῦ θεοῦ πειθόμενα θεσμοῖς· πᾶν γὰρ ἑρπετὸν πληγῆι νέμεται, ὥς φησιν ῾Ηράκλειτος.

ARIUS DID. ap. Eus. P. E. XV 20 (D. 471, 1) Ζήνων τὴν ψυχὴν λέγει αἰσθητικὴν ἀναθυμίασιν, καθάπερ ῾Ηράκλειτος· βουλόμενος γὰρ ἐμφανίσαι, ὅτι αἱ ψυχαὶ ἀναθυμιώμεναι νοεραὶ ἀεὶ γίνονται, εἴκασεν αὐτὰς τοῖς ποταμοῖς λέγων οὕτως· ποταμοῖσι τοῖσιν αὐτοῖσιν ἐμβαίνουσιν ἕτερα καὶ ἕτερα ὕδατα ἐπιρρεῖ· καὶ ψυχαὶ δὲ ἀπὸ τῶν ὑγρῶν ἀναθυμιῶνται(?)

ATHEN. V p. 178 F δεῖ γὰρ τὸν χαρίεντα μήτε ῥυπᾶν μήτε αὐχμεῖν μήτε βορβόρωι χαίρειν καθ' ῾Ηράκλειτον.

CLEM. Strom. I 2 (II 4, 3 St.) ὕες βορβόρωι ἥδονται μᾶλλον ἢ καθαρῶι ὕδατι.

CLEM. Protr. 22 (p. 16, 24 St.) τίσι δὴ μαντεύεται ῾Ηράκλειτος ὁ ᾿Εφέσιος; νυκτιπόλοις, μάγοις, βάκχοις, λήναις, μύσταις· τούτοις ἀπειλεῖ τὰ μετὰ θάνατον, τούτοις μαντεύεται τὸ πῦρ· τὰ γὰρ νομιζόμενα κατ' ἀνθρώπους μυστήρια ἀνιερωστὶ μυεῦνται.

34 (p. 26, 6) εἰ μὴ γὰρ Διονύσωι πομπὴν ἐποιοῦντο καὶ ὕμνεον ἆισμα αἰδοίοισιν, ἀναιδέστατα εἴργαστ' ἄν· ὡυτὸς δὲ ᾿Αίδης καὶ Διόνυσος, ὅτεωι μαίνονται καὶ ληναΐζουσιν.

CLEM. Paedag. II 99 (I 216, 28 St.) λήσεται μὲν γὰρ ἴσως τὸ αἰσθητὸν φῶς τις, τὸ δὲ νοητὸν ἀδύνατόν ἐστιν, ἢ ὥς φησιν ῾Ηράκλειτος· τὸ μὴ δῦνόν ποτε πῶς ἄν τις λάθοι;

Strom. II 8 (II 117, 1 St.) οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα πολλοί, ὁκόσοι ἐγκυρεῦσιν, οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν, ἑωυτοῖσι δὲ δοκέουσι.

II 17 (II 121, 24) ἐὰν μὴ ἔλπηται, ἀνέλπιστον οὐκ ἐξευρήσει, ἀνεξερεύνητον ἐὸν καὶ ἄπορον.

II 24 (II 126, 5) ἀπίστους εἶναί τινας ἐπιστύφων ῾Ηράκλειτος φησιν· ἀκοῦσαι οὐκ ἐπιστάμενοι οὐδ' εἰπεῖν.

III 14 (II 201, 23) ῾Ηράκλειτος γοῦν κακίζων φαίνεται τὴν γένεσιν, ἐπειδὰν φῆι· γενόμενοι ζώειν ἐθέλουσι μόρους τ' ἔχειν, μᾶλλον δὲ ἀναπαύεσθαι, καὶ παῖδας καταλείπουσι μόρους γενέσθαι.

CLEM. Strom. III 21 (II 205, 7) οὐχὶ καὶ ῾Ηράκλειτος θάνατον τὴν γένεσιν καλεῖ ... ἐν οἷς φησι· θάνατός ἐστιν ὁκόσα ἐγερθέντες ὁρέομεν, ὁκόσα δὲ εὕδοντες ὕπνος.

IV 4 (II 249, 23) χρυσὸν γὰρ οἱ διζήμενοι γῆν πολλὴν ὀρύσσουσι καὶ εὑρίσκουσιν ὀλίγον.

10 (II 252, 25) Δίκης ὄνομα οὐκ ἂν ἤιδεσαν, εἰ ταῦτα μὴ ἦν.

16 (II 255, 30) ἀρηιφάτους θεοὶ τιμῶσι καὶ ἄνθρωποι.

50 (II 271, 3) μόροι γὰρ μέζονες μέζονας μοίρας λαγχάνουσι.

143 (II 310, 21) ἄνθρωπος ἐν εὐφρόνηι φάος ἅπτεται ἑαυτῶι [ἀποθανὼν] ἀποσβεσθεὶς ὄψεις, ζῶν δὲ ἅπτεται τεθνεῶτος εὕδων, [ἀποσβεσθεὶς ὄψεις], ἐγρηγορὼς ἅπτεται εὕδοντος.

146 (II 312, 15) ἀνθρώπους μένει ἀποθανόντας ἅσσα οὐκ ἔλπονται οὐδὲ δοκέουσιν.

V 9 (II 331, 20) δοκέοντα γὰρ ὁ δοκιμώτατος γινώσκει, φυλάσσει· καὶ μέντοι καὶ Δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας.

60 (II 366, 11) vgl. IV 50 (II 271, 17) αἱρεῦνται γὰρ ἓν ἀντὶ ἁπάντων οἱ ἄριστοι, κλέος ἀέναον θνητῶν· οἱ δὲ πολλοὶ κεκόρηνται ὅκωσπερ κτήνεα.

105 (II 396, 10) [Plut. d. anim. 5 p. 1014 A] κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ' ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον, ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.

CLEM. Strom. V 105 (II 396, 13) ὅτι δὲ καὶ γενητὸν καὶ φθαρτὸν εἶναι ἐδογμάτιζεν, μηνύει τὰ ἐπιφερόμενα· πυρὸς τροπαὶ πρῶτον θάλασσα, θαλάσσης δὲ τὸ μὲν ἥμισυ γῆ, τὸ δὲ ἥμισυ πρηστήρ. δυνάμει γὰρ λέγει ὅτι τὸ πῦρ ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος λόγου καὶ θεοῦ τὰ σύμπαντα δι' ἀέρος τρέπεται εἰς ὑγρὸν τὸ ὡς σπέρμα τῆς διακοσμήσεως, ὃ καλεῖ θάλασσαν, ἐκ δὲ τούτου αὖθις γίνεται γῆ καὶ οὐρανὸς καὶ τὰ ἐμπεριεχόμενα. ὅπως δὲ πάλιν ἀναλαμβάνεται καὶ ἐκπυροῦται, σαφῶς διὰ τούτων δηλοῖ· [γῆ] θάλασσα διαχέεται, καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον, ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι γῆ.

116 (II 404, 1) ἓν τὸ σοφὸν μοῦνον λέγεσθαι οὐκ ἐθέλει καὶ ἐθέλει Ζηνὸς ὄνομα. νόμος καὶ βουλῆι πείθεσθαι ἑνός. ἀξύνετοι ἀκούσαντες κωφοῖσιν ἐοίκασι· φάτις αὐτοῖσιν μαρτυρεῖ παρεόντας ἀπεῖναι.

141 (II 421, 4) χρὴ γὰρ εὖ μάλα πολλῶν ἵστορας φιλοσόφους ἄνδρας εἶναι καθ' ῾Ηράκλειτον.

VI 16 (II 435, 25) ψυχῆισιν θάνατος ὕδωρ γενέσθαι, ὕδατι δὲ θάνατος γῆν γενέσθαι, ἐκ γῆς δὲ ὕδωρ γίνεται, ἐξ ὕδατος δὲ ψυχή.

COLUMELLA VIII 4 si modo credimus Ephesio Heracleto qui ait sues caeno [vgl. B 13], cohortales aves pulvere vel cinere lavari.

DIOG. I 23 [11 A 1 Thales] δοκεῖ δὲ κατά τινας πρῶτος ἀστρολογῆσαι ... μαρτυρεῖ δ' αὐτῶι καὶ ῾Ηράκλειτος καὶ Δημόκριτος.

DIOG. I 88 ἐν Πριήνηι Βίας ἐγένετο ὁ Τευτάμεω, οὗ πλείων λόγος ἢ τῶν ἄλλων.

IX 1 [s. A 1 I 140, 2, vgl. ATHEN. XIII 610 B] πολυμαθίη νόον ἔχειν οὐ διδάσκει· ῾Ησίοδον γὰρ ἂν ἐδίδαξε καὶ Πυθαγόρην αὖτίς τε Ξενοφάνεά τε καὶ ῾Εκαταῖον. εἶναι γὰρ ἓν τὸ σοφόν, ἐπίστασθαι γνώμην, ὁτέη ἐκυβέρνησε πάντα διὰ πάντων. τόν τε ῞Ομηρον ἔφασκεν ἄξιον ἐκ τῶν ἀγώνων ἐκβάλλεσθαι καὶ ῥαπίζεσθαι καὶ ᾿Αρχίλοχον ὁμοίως [vgl. A 22 B 56].

2 ὕβριν χρὴ σβεννύναι μᾶλλον ἢ πυρκαϊήν. μάχεσθαι χρὴ τὸν δῆμον ὑπὲρ τοῦ νόμου ὅκωσπερ τείχεος.

7 ψυχῆς πείρατα ἰὼν οὐκ ἂν ἐξεύροιο, πᾶσαν ἐπιπορευόμενος ὁδόν· οὕτω βαθὺν λόγον ἔχει. τήν τε οἴησιν ἱερὰν νόσον ἔλεγε καὶ τὴν ὅρασιν ψεύδεσθαι.

73 μὴ εἰκῆ περὶ τῶν μεγίστων συμβαλλώμεθα.

ETYM. GEN. βίος: τῶι οὖν τόξωι ὄνομα βίος, ἔργον δὲ θάνατος.

GALEN. de dign. puls. VIII 773 K. [SYMMACH. Ep. IX 115, THEOD. PRODR. Ep. p. 20] εἷς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι.

HERACLIT. Alleg. 24 (nach 62) ποταμοῖς τοῖς αὐτοῖς ἐμβαίνομέν τε καὶ οὐκ ἐμβαίνομεν, εἶμέν τε καὶ οὐκ εἶμεν.

HIPPOL. Refut. IX 9 ῾Ηράκλειτος μὲν οὖν φησιν εἶναι τὸ πᾶν διαιρετὸν ἀδιαίρετον, γενητὸν ἀγένητον, θνητὸν ἀθάνατον, λόγον αἰῶνα, πατέρα υἱόν, θεὸν δίκαιον· ‘οὐκ ἐμοῦ, ἀλλὰ τοῦ λόγου ἀκούσαντας ὁμολογεῖν σοφόν ἐστιν ἓν πάντα εἶναι’ ὁ ῾Ηράκλειτος φησι.

HIPPOL. IX 9 (nach B 50) καὶ ὅτι τοῦτο οὐκ ἴσασι πάντες οὐδὲ ὁμολογοῦσιν, ἐπιμέμφεται ὧδέ πως· οὐ ξυνιᾶσιν ὅκως διαφερόμενον ἑωυτῶι ὁμολογέει· παλίντροπος ἁρμονίη ὅκωσπερ τόξου καὶ λύρης. αἰὼν παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη.

Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.
ἁρμονίη ἀφανὴς φανερῆς κρείττων.
ὅσων ὄψις ἀκοὴ μάθησις, ταῦτα ἐγὼ προτιμέω.
ἐξηπάτηνται, φησίν, οἱ ἄνθρωποι πρὸς τὴν γνῶσιν τῶν φανερῶν παραπλησίως ῾Ομήρωι, ὃς ἐγένετο τῶν ῾Ελλήνων σοφώτερος πάντων. ἐκεῖνόν τε γὰρ παῖδες φθεῖρας κατακτείνοντες ἐξηπάτησαν εἰπόντες· ὅσα εἴδομεν καὶ ἐλάβομεν, ταῦτα ἀπολείπομεν, ὅσα δὲ οὔτε εἴδομεν οὔτ' ἐλάβομεν, ταῦτα φέρομεν..

IX 10 διδάσκαλος δὲ πλείστων ῾Ησίοδος· τοῦτον ἐπίστανται πλεῖστα εἰδέναι, ὅστις ἡμέρην καὶ εὐφρόνην οὐκ ἐγίνωσκεν· ἔστι γὰρ ἕν. καὶ ἀγαθὸν καὶ κακόν [näml. ἕν ἐστιν]. οἱ γοῦν ἰατροί, φησὶν ὁ ῾Ηράκλειτος, τέμνοντες, καίοντες, πάντηι βασανίζοντες κακῶς τοὺς ἀρρωστοῦντας, ἐπαιτέονται μηδὲν ἄξιοι μισθὸν λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀρρωστούντων, ταὐτὰ ἐργαζόμενοι, τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰς νόσους.

HIPPOL. IX 10 γναφείωι ὁδὸς εὐθεῖα καὶ σκολιὴ (ἡ τοῦ ὀργάνου τοῦ καλουμένου κοχλίου ἐν τῶι γναφείωι περιστροφὴ εὐθεῖα καὶ σκολιή· ἄνω γὰρ ὁμοῦ καὶ κύκλωι περιέρχεται) μία ἐστί, φησί, καὶ ἡ αὐτή. ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὡυτή. θάλασσα ὕδωρ καθαρώτατον καὶ μιαρώτατον, ἰχθύσι μὲν πότιμον καὶ σωτήριον, ἀνθρώποις δὲ ἄποτον καὶ ὀλέθριον. ἀθάνατοι θνητοί, θνητοὶ ἀθάνατοι, ζῶντες τὸν ἐκείνων θάνατον, τὸν δὲ ἐκείνων βίον τεθνεῶτες. λέγει δὲ καὶ σαρκὸς ἀνάστασιν ταύτης [τῆς] φανερᾶς, ἐν ἧι γεγενήμεθα, καὶ τὸν θεὸν οἶδε ταύτης τῆς ἀναστάσεως αἴτιον οὕτως λέγων· ἔνθα δ' ἐόντι ἐπανίστασθαι καὶ φύλακας γίνεσθαι ἐγερτὶ ζώντων καὶ νεκρῶν. λέγει δὲ καὶ τοῦ κόσμου κρίσιν καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτῶι διὰ πυρὸς γίνεσθαι λέγων οὕτως· τὰ δὲ πάντα οἰακίζει Κεραυνός, τουτέστι κατευθύνει, κεραυνὸν τὸ πῦρ λέγων τὸ αἰώνιον. λέγει δὲ καὶ φρόνιμον τοῦτο εἶναι τὸ πῦρ καὶ τῆς διοικήσεως τῶν ὅλων αἴτιον· καλεῖ δὲ αὐτὸ χρησμοσύνην καὶ κόρον· χρησμοσύνη δέ ἐστιν ἡ διακόσμησις κατ' αὐτόν, ἡ δὲ ἐκπύρωσις κόρος. πάντα γάρ, φησί, τὸ πῦρ ἐπελθὸν κρινεῖ καὶ καταλήψεται. ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν θέρος, πόλεμος εἰρήνη, κόρος λιμός (τἀναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς), ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ [πῦρ], ὁπόταν συμμιγῆι θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ' ἡδονὴν ἑκάστου.

HISDOSUS Scholasticus ad Chalcid. Plat. Tim. [cod. Paris. l. 8624 s. XII f. 2] ita vitalis calor a sole procedens omnibus quae vivunt vitam subministrat. cui sententiae Heraclitus adquiescens optimam similitudinem dat de aranea ad animam, de tela araneae ad corpus. sic[ut] aranea, ait, stans in medio telae sentit, quam cito musca aliquem filum suum corrumpit itaque illuc celeriter currit quasi de fili persectione dolens, sic hominis anima aliqua parte corporis laesa illuc festine meat quasi impatiens laesionis corporis, cui firme et proportionaliter iuncta est.

IAMBL. de myst. I 11 καὶ διὰ τοῦτο εἰκότως αὐτὰ ἄκεα ῾Ηράκλειτος προσεῖπεν ὡς ἐξακεσόμενα τὰ δεινὰ καὶ τὰς ψυχὰς ἐξάντεις ἀπεργαζόμενα τῶν ἐν τῆι γενέσει συμφορῶν. V 15 θυσιῶν τοίνυν τίθημι διττὰ εἴδη· τὰ μὲν τῶν ἀποκεκαθαρμένων παντάπασιν ἀνθρώπων, οἷα ἐφ' ἑνὸς ἄν ποτε γένοιτο σπανίως, ὥς φησιν ῾Ηράκλειτος, ἤ τινων ὀλίγων εὐαριθμήτων ἀνδρῶν· τὰ δ' ἔνυλα κτλ.

de anima [Stob. Ecl. II 1, 16] πόσωι δὴ οὖν βέλτιον ῾Ηράκλειτος παίδων ἀθύρματα νενόμικεν εἶναι τὰ ἀνθρώπινα δοξάσματα. MARC. ANTON. IV 46 μεμνῆσθαι δὲ καὶ τοῦ ἐπιλανθανομένου ἧι ἡ ὁδὸς ἄγει. ὧι μάλιστα διηνεκῶς ὁμιλοῦσι λόγωι τῶι τὰ ὅλα διοικοῦντι, τούτωι διαφέρονται, καὶ οἷς καθ' ἡμέραν ἐγκυροῦσι, ταῦτα αὐτοῖς ξένα φαίνεται. οὐ δεῖ ὥσπερ καθεύδοντας ποιεῖν καὶ λέγειν· καὶ γὰρ καὶ τότε δοκοῦμεν ποιεῖν καὶ λέγειν. οὐ δεῖ [ὡς] παῖδας τοκεώνων, τοῦτ' ἔστι κατὰ ψιλόν· καθότι παρειλήφαμεν. MARC. ANTON. VI 42 τοὺς καθεύδοντας οἶμαι ὁ ῾Ηράκλειτος ἐργάτας εἶναι λέγει καὶ συνεργοὺς τῶν ἐν τῶι κόσμωι γινομένων.

MAXIM. TYR. XII 4 p. 489 ζῆι πῦρ τὸν γῆς θάνατον καὶ ἀὴρ ζῆι τὸν πυρὸς θάνατον, ὕδωρ ζῆι τὸν ἀέρος θάνατον, γῆ τὸν ὕδατος. PLUT. de E 18. 392c πυρὸς θάνατος ἀέρι γένεσις, καὶ ἀέρος θάνατος ὕδατι γένεσις. MARC. IV 46 ὅτι γῆς θάνατος ὕδωρ γενέσθαι καὶ ὕδατος θάνατος ἀέρα γενέσθαι καὶ ἀέρος πῦρ καὶ ἔμπαλιν.

NUMEN. fr. 35 Thedinga ὅθεν καὶ ῾Ηράκλειτον ψυχῆισι φάναι τέρψιν ἢ θάνατον ὑγρῆισι γενέσθαι. τέρψιν δὲ εἶναι αὐταῖς τὴν εἰς γένεσιν πτῶσιν. ἀλλαχοῦ δὲ φάναι ζῆν ἡμᾶς τὸν ἐκείνων θάνατον καὶ ζῆν ἐκείνας τὸν ἡμέτερον θάνατον. ORIG. c. Cels. VI 12 (II 82, 23 Koetschau) ἦθος γὰρ ἀνθρώπειον μὲν οὐκ ἔχει γνώμας, θεῖον δὲ ἔχει. ἀνὴρ νήπιος ἤκουσε πρὸς δαίμονος ὅκωσπερ παῖς πρὸς ἀνδρός.

VI 42 (II 111, 11 Koetschau) εἰδέναι δὲ χρὴ τὸν πόλεμον ἐόντα ξυνόν, καὶ δίκην ἔριν, καὶ γινόμενα πάντα κατ' ἔριν καὶ χρεών. PHILODEM. Rhet. I c. 57. 62 S. 351. 354 Sudh. ἡ δὲ τῶν ῥητόρων εἰσαγωγὴ πάντα τὰ θεωρήματα πρὸς τοῦτ' ἔχει τείνοντα καὶ κατὰ τὸν ῾Ηράκλειτον κοπίδων ἐστὶν ἀρχηγός. SCHOL. in Eur. Hec. 131 κοπίδας τὰς λόγων τέχνας ἔλεγον ἄλλοι τε καὶ ὁ Τίμαιος οὕτως γράφων [FHG IV p. 640b]· ‘ὥστε καὶ φαίνεσθαι μὴ τὸν Πυθαγόραν εὑρετὴν ὄντα τῶν ἀληθινῶν κοπίδων μηδὲ τὸν ὑφ' ῾Ηρακλείτου κατηγορούμενον, ἀλλ' αὐτὸν τὸν ῾Ηράκλειτον εἶναι τὸν ἀλαζονευόμενον’.

PLATO Hipp. maior 289 A πιθήκων ὁ κάλλιστος αἰσχρὸς ἀνθρώπων γένει συμβάλλειν.

B ἀνθρώπων ὁ σοφώτατος πρὸς θεὸν πίθηκος φανεῖται καὶ σοφίαι καὶ κάλλει καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν.

PLOTIN. Enn. IV 8, 1 μεταβάλλον ἀναπαύεται. κάματός ἐστι τοῖς αὐτοῖς μοχθεῖν καὶ ἄρχεσθαι.

PLUT. Coriol. 22 θυμῶι μάχεσθαι χαλεπόν· ὃ γὰρ ἂν θέληι, ψυχῆς ὠνεῖται. 38 ἀλλὰ τῶν μὲν θείων τὰ πολλά, καθ' ῾Ηράκλειτον, ἀπιστίηι διαφυγγάνει μὴ γιγνώσκεσθαι. de aud. 7 p. 41 A βλὰξ ἄνθρωπος ἐπὶ παντὶ λόγωι ἐπτοῆσθαι φιλεῖ.

cons. ad Apoll. 10 p. 106 E ταὐτό τ' ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ [τὸ] ἐγρηγορὸς καὶ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιόν· τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι κἀκεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα.

de superst. 3 p. 166 C ὁ ῾Ηράκλειτος φησι τοῖς ἐγρηγορόσιν ἕνα καὶ κοινὸν κόσμον εἶναι, τῶν δὲ κοιμωμένων ἕκαστον εἰς ἴδιον ἀποστρέφεσθαι.

de E 8 p. 388 E πυρός τε ἀνταμοιβὴ τὰ πάντα καὶ πῦρ ἁπάντων ὅκωσπερ χρυσοῦ χρήματα καὶ χρημάτων χρυσός. 18 p. 392 B ποταμῶι γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῶι αὐτῶι καθ' ῾Ηράκλειτον οὐδὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ ἕξιν [τῆς αὐτῆς]· ἀλλ' ὀξύτητι καὶ τάχει μεταβολῆς σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει (μᾶλλον δὲ οὐδὲ πάλιν οὐδ' ὕστερον, ἀλλ' ἅμα συνίσταται καὶ ἀπολείπει) καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι.

PLUT. de Pyth. or. 6 p. 397 A Οὐχ ὁρᾶις .., ὅσην χάριν ἔχει τὰ Σαπφικὰ μέλη, κηλοῦντα καὶ καταθέλγοντα τοὺς ἀκροωμένους; Σίβυλλα δὲ μαινομένωι στόματι καθ' ῾Ηράκλειτον ἀγέλαστα καὶ ἀκαλλώπιστα καὶ ἀμύριστα φθεγγομένη χιλίων ἐτῶν ἐξικνεῖται τῆι φωνῆι διὰ τὸν θεόν.

21 p. 404 D ὁ ἄναξ, οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει. de exil. 11 p. 604 A ῞Ηλιος γὰρ οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα· εἰ δὲ μή, ᾿Ερινύες μιν Δίκης ἐπίκουροι ἐξευρήσουσιν.

Sympos. III pr. 1 p. 644 F ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον κρύπτειν, ἔργον δὲ ἐν ἀνέσει καὶ παρ' οἶνον.

STOB. Flor: I 175 κρύπτειν ἀμαθίην κρέσσον ἢ ἐς τὸ μέσον φέρειν.

IV 4, 3. p. 669 A νέκυες γὰρ κοπρίων ἐκβλητότεροι.

an seni resp. 7 p. 787C κύνες γὰρ καταβαΰζουσιν ὧν ἂν μὴ γινώσκωσι.

fac. lun. 28 p. 943 E αἱ ψυχαὶ ὀσμῶνται καθ' ῞Αιδην.

aqu. et ign. comp. 7 p. 957 A vgl. de fort. 3. p. 98 C εἰ μὴ ἥλιος ἦν, ἕνεκα τῶν ἄλλων ἄστρων εὐφρόνη ἂν ἦν.

Qu. Plat. 8, 4 p. 1007 D ... περιόδους· ὧν ὁ ἥλιος ἐπιστάτης ὢν καὶ σκοπὸς ὁρίζειν καὶ βραβεύειν καὶ ἀναδεικνύναι καὶ ἀναφαίνειν μεταβολὰς καὶ ὥρας αἳ πάντα φέρουσι καθ' ῾Ηράκλειτον κτλ.

adv. Colot. 20. 1118 C ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν.

POLYB. XII 27 δυεῖν γὰρ ὄντων κατὰ φύσιν ὡσανεί τινων ὀργάνων ἡμῖν, οἷς πάντα πυνθανόμεθα καὶ πολυπραγμονοῦμεν, ἀκοῆς καὶ ὁράσεως, ἀληθινωτέρας δ' οὔσης οὐ μικρῶι τῆς ὁράσεως κατὰ τὸν ῾Ηράκλειτον· ὀφθαλμοὶ γὰρ τῶν ὤτων ἀκριβέστεροι μάρτυρες.

PORPHYR. zu Δ 4 [I 69, 6 Schr.] τῶι μὲν θεῶι καλὰ πάντα καὶ ἀγαθὰ καὶ δίκαια, ἄνθρωποι δὲ ἃ μὲν ἄδικα ὑπειλήφασιν ἃ δὲ δίκαια.

PORPHYR. zu Ξ 200 [I 190 Schr.] ξυνὸν γὰρ ἀρχὴ καὶ πέρας ἐπὶ κύκλου περιφερείας.

PROCL. in Alc. I p. 525, 21 (1864) τίς γὰρ αὐτῶν νόος ἢ φρήν; δήμων ἀοιδοῖσι πείθονται καὶ διδασκάλωι χρείωνται ὁμίλωι οὐκ εἰδότες ὅτι ‘οἱ πολλοὶ κακοί, ὀλίγοι δὲ ἀγαθοί’.

SCHOL. HOM. AT zu Σ 251 (῞Εκτορι δ' ἦεν ἑταῖρος, [Πουλυδάμας], ἰῆι δ' ἐν νυκτὶ γένοντο) ῾Ηράκλειτος ἐντεῦθεν ἀστρολόγον φησὶ τὸν ῞Ομηρον καὶ ἐν οἷς φησι ‘μοῖραν δ' οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν’ κτλ.

PLUT. Camill. 19 περὶ δ' ἡμερῶν ἀποφράδων εἴτε χρὴ τίθεσθαί τινας εἴτε ὀρθῶς ῾Ηράκλειτος ἐπέπληξεν ῾Ησιόδωι τὰς μὲν ἀγαθὰς ποιουμένωι, τὰς δὲ φαύλας [Opp. 765ff.], ὡς ἀγνοοῦντι φύσιν ἡμέρας ἁπάσης μίαν οὖσαν, ἑτέρωθι διηπόρηται [vgl. B 40. 57]. SENECA Ep. 12, 7 unus dies par omni est.

SEXT. EMP. VII 126 κακοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφθαλμοὶ καὶ ὦτα βαρβάρους ψυχὰς ἐχόντων STOB. Flor. I 174 Hense ῾Ηρακλείτου. ὁκόσων λόγους ἤκουσα, οὐδεὶς ἀφικνεῖται ἐς τοῦτο, ὥστε γινώσκειν ὅτι σοφόν ἐστι πάντων κεχωρισμένον. 176 ἀνθρώποις γίνεσθαι ὁκόσα θέλουσιν οὐκ ἄμεινον [vgl. B 85].

177 νοῦσος ὑγιείην ἐποίησεν ἡδὺ καὶ ἀγαθόν, λιμὸς κόρον, κάματος ἀνάπαυσιν.

STOB. Flor. I 178 σωφρονεῖν ἀρετὴ μεγίστη, καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἐπαΐοντας.

179 ξυνόν ἐστι πᾶσι τὸ φρονέειν.

179 ξὺν νόωι λέγοντας ἰσχυρίζεσθαι χρὴ τῶι ξυνῶι πάντων, ὅκωσπερ νόμωι πόλις, καὶ πολὺ ἰσχυροτέρως. τρέφονται γὰρ πάντες οἱ ἀνθρώπειοι νόμοι ὑπὸ ἑνὸς τοῦ θείου· κρατεῖ γὰρ τοσοῦτον ὁκόσον ἐθέλει καὶ ἐξαρκεῖ πᾶσι καὶ περιγίνεται.

180a ψυχῆς ἐστι λόγος ἑαυτὸν αὔξων.

V 6 ἀνθρώποισι πᾶσι μέτεστι γινώσκειν ἑωυτοὺς καὶ σωφρονεῖν.

7 ἀνὴρ ὁκόταν μεθυσθῆι, ἄγεται ὑπὸ παιδὸς ἀνήβου σφαλλόμενος, οὐκ ἐπαΐων ὅκη βαίνει, ὑγρὴν τὴν ψυχὴν ἔχων.

8 αὐγὴ ξηρὴ ψυχὴ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη oder vielmehr: αὔη ψυχὴ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη.

IV 40, 23 ῾Ηράκλειτος ἔφη ὡς ἦθος ἀνθρώπωι δαίμων.

STRABO I 6 p. 3 βέλτιον δ' ῾Ηράκλειτος καὶ ὁμηρικωτέρως ὁμοίως ἀντὶ τοῦ ἀρκτικοῦ τὴν ἄρκτον ὀνομάζων· ἠοῦς καὶ ἑσπέρας τέρματα ἡ ἄρκτος καὶ ἀντίον τῆς ἄρκτου οὖρος αἰθρίου Διός. ὁ γὰρ ἀρκτικός ἐστι δύσεως καὶ ἀνατολῆς ὅρος, οὐχ ἡ ἄρκτος.

STRABO XIV 25 p. 642. DIOG. IX 2 [s. I 140, 5] ἄξιον ᾿Εφεσίοις ἡβηδὸν ἀπάγξασθαι πᾶσι καὶ τοῖς ἀνήβοις τὴν πόλιν καταλιπεῖν, οἵτινες ῾Ερμόδωρον ἄνδρα ἑωυτῶν ὀνήιστον ἐξέβαλον φάντες· ἡμέων μηδὲ εἷς ὀνήιστος ἔστω, εἰ δὲ μή, ἄλλη τε καὶ μετ' ἄλλων.

SUID. s. v. ἀγχιβατεῖν und ἀμφισβατεῖν· ἀγχιβασίην ῾Ηράκλειτος.

THEMIST. Or. 5 p. 69 φύσις δὲ καθ' ῾Ηράκλειτον κρύπτεσθαι φιλεῖ.

THEOPHR. Metaphys. 15 p. 7a 10 Usen. ἄλογον δὲ κἀκεῖνο δόξειεν ἄν, εἰ ὁ μὲν ὅλος οὐρανὸς καὶ ἕκαστα τῶν μερῶν ἅπαντ' ἐν τάξει καὶ λόγωι, καὶ μορφαῖς καὶ δυνάμεσιν καὶ περιόδοις, ἐν δὲ ταῖς ἀρχαῖς μηθὲν τοιοῦτον, ἀλλ' ὥσπερ σάρμα εἰκῆ κεχυμένων ὁ κάλλιστος, φησὶν ῾Ηράκλειτος, [ὁ] κόσμος.

de vertig. 9 καὶ ὁ κυκεὼν διίσταται [μὴ] κινούμενος.

TZETZES ad Aristoph. Plut. 88 τυφλὸν δὲ τὸν Πλοῦτον ποιεῖ ὡς οὐκ ἀρετῆς, κακίας δὲ παραιτίου. ὅθεν καὶ ῾Ηράκλειτος ὁ ᾿Εφέσιος ἀρώμενος ᾿Εφεσίοις, οὐκ ἐπευχόμενος· μὴ ἐπιλίποι ὑμᾶς πλοῦτος, ἔφη, ᾿Εφέσιοι, ἵν' ἐξελέγχοισθε πονηρευόμενοι.

schol. ad exeg. II. p. 126 Herm. τὰ ψυχρὰ θέρεται, θερμὸν ψύχεται, ὑγρὸν αὐαίνεται, καρφαλέον νοτίζεται. ANATOL. de decade p. 36 Heiberg (Annales d'histoire. Congres de Paris 1901. 5. section) κατὰ λόγον δὲ ὡρέων συμβάλλεται ἑβδομὰς κατὰ σελήνην, διαιρεῖται δὲ κατὰ τὰς ἄρκτους, ἀθανάτου Μνήμης σημείω.

ANONYM. IN PLAT. Theaet. [Berl. Klassikert. 2] 71, 12 zu p. 152 E ᾿Επίχαρμος ὁ [ὁμιλή]σας τοῖς Πυθα[γορείοις] ἄλλα τ[έ] τινα ἐ[πινενόη]κεν δ[ειν]ὰ τ[όν τε περὶ το]ῦ αὐξο[μένου λόγον]. ἐφοδ[εύει δὲ κατὰ τὸ] ῾Ηρα[κλείτου] ‘ἄλλως ἄ[λλο ἀεὶ αὔξε]ται πρὸς ὃ [ἂν ἦι ἐλλι]πές’. εἰ οὖν [μηδεὶς] [παύε]ται [ῥέων καὶ ἀλ]λ[άτ]των [τὸ εἶδος, αἱ] οὐσίαι ἄλλ[οτε ἄλλαι] γίνονται [κατὰ συν]εχῆ ῥύσιν.

ARISTOCRITUS Theos. 69 ὁ αὐτὸς πρὸς Αἰγυπτίους ἔφη· εἰ θεοί εἰσιν, ἵνα τί θρηνεῖτε αὐτούς; εἰ δὲ θρηνεῖτε αὐτούς, μηκέτι τούτους ἡγεῖσθε θεούς. 74 ὅτι ὁ ῾Ηράκλειτος ὁρῶν τοὺς ῞Ελληνας γέρα τοῖς δαίμοσιν ἀπονέμοντας εἶπεν· δαιμόνων ἀγάλμασιν εὔχονται οὐκ ἀκούουσιν, ὥσπερ ἀκούοιεν, οὐκ ἀποδιδοῦσιν, ὥσπερ οὐκ ἀπαιτοῖεν.

DIOG. VIII 6 Πυθαγόρης Μνησάρχου ἱστορίην ἤσκησεν ἀνθρώπων μάλιστα πάντων καὶ ἐκλεξάμενος ταύτας τὰς συγγραφὰς ἐποιήσατο ἑαυτοῦ σοφίην, πολυμαθίην, κακοτεχνίην. GNOMOL. Monac. lat. I 19 (Caecil. Balb. Wölfflin p. u,) non convenit ridiculum esse ita, ut ridiculus ipse videaris. Heraclitus dixit.

Paris. ed. Sternbach n. 209 ὁ δέ γε ῾Ηράκλειτος ἔλεγε τὴν οἴησιν προκοπῆς ἐγκοπήν.

Vatic. 743 n. 312 Sternb. τιμαὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους καταδουλοῦνται.

313 ἄνθρωποι κακοὶ ἀληθινῶν ἀντίδικοι.

314 τὴν παιδείαν ἕτερον ἥλιον εἶναι τοῖς πεπαιδευμένοις.

315 συντομωτάτην ὁδὸν ἔλεγεν εἰς εὐδοξίαν τὸ γενέσθαι ἀγαθόν.

SCHOL. EPICTET. BODL. p. LXXI Schenkl ῾Ηρακλείτου· ψυχαὶ ἀρηίφατοι καθερώτεραι (so) ἢ ἐνὶ νούσοις.

STOB. Ecl. I 5, 15 p. 78, 11 (nach Aet. I 27 1 s. 22 A 8) γράφει γοῦν ‘ἔστι γὰρ εἱμαρμένα πάντως ...’

COD. PARIS. 1630 s. XIV f. 191r ῾Ηρακλείτου φιλοσόφου κατὰ τοῦ βίου. Ποίην τις βιότοιο τάμοι τρίβον κτλ.

CATAL. CODD. ASTROL. GRAEC. IV 32 VII 106 ῾Ηρακλείτου φιλοσόφου. ᾿Επειδὴ φασί τινες εἰς ἀρχὰς κεῖσθαι τὰ ἄστρα ... μέχρις οὗ ἐθέλει ὁ ποιήσας αὐτόν.

᾿Αμφισβατεῖν: ἔνιοι τὸ ἀμφισβητεῖν, ῎Ιωνες δὲ καὶ ᾿Αγχιβατεῖν. καὶ ᾿Αγχιβασίην ῾Ηράκλειτος.


Δημήτριος Ε. Μούρμουρας

Copyright©2012 Dimitrios E. Mourmouras
valid html Last Update 22 May, 2017