ΠΕΡΙ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Ἀριστοτέλης
Νικομάχου καὶ Φαιστίδος Σταγειρίτης

Ἡ βιογραφία τοῦ Ἀριστοτέλους ἀπὸ τὸν Διογένη Λαέρτιο, Βίοι φιλοσόφων ἐδῶ.

Γιατὶ μελετᾶμε τὸν Ἀριστοτέλη;

Ὁ Ἀριστοτέλης, εἶναι ὁ «Πρῶτος» συγγραφέας ὅλων τῶν ἐποχῶν παγκοσμίως!
Ὁ Ἀριστοτέλης μετὰ ἀπὸ 2,5 χιλιάδες χρόνια, μὲ τὸ 10% τῶν σωζομένων ἔργων του, συνεχίζει νὰ εἶναι κάθε χρόνο ὁ «Πρῶτος» (best seller) συγγραφέας παγκοσμίως, καὶ μάλιστα μὲ διαφορά, καὶ σὲ ὅποια «μέτρηση», ὅπως ἐκδόσεις, ἀντίτυπα, δημοσιεύσεις, μεταφράσεις, βιβλιοθῆκες, πωλήσεις, ἀναφορές, ἐργασίες, διδακτορικά, ἱστότοποι, ἱστοσελίδες, ἀναρτήσεις, κ. λπ.

Τὰ ἔργα τοῦ Ἀριστοτέλους ἐδῶ, εἶναι αὐτὰ ποὺ διασώθηκαν, καὶ ἦταν ὅλα οἱ προσωπικὲς του σημειώσεις, μέσῳ τῶν ὁποίων ἔκανε τὰ μαθήματά του στὴν σχολή. Τὰ δημοσιευμένα ἔργα του στὶς βιβλιοθῆκες ἔχουν χαθεῖ σχεδὸν ὅλα.

Ἡ ἱστορία τῶν χειρογράφων τοῦ Ἀριστοτέλους.

Σύμφωνα μὲ τὸν Στράβωνα καὶ τὸν Πλούταρχο, τὰ κείμενα πέρασαν ἀπὸ μιὰ διαδρομὴ λήθης καὶ φθορᾶς πρὶν φτάσουν στὰ χέρια του Ἀνδρόνικου.

Τὸ 322 π.Χ. τὰ χειρόγραφά τοῦ Ἀριστοτέλους (πάπυροι σʼ ἕνα μπαοῦλο), ἔμειναν στὸν διάδοχό του στὴν Περιπατητικὴ Σχολή, τὸν Θεόφραστο.

Ὁ Θεόφραστος τὰ κληροδότησε στὸν μαθητή του, Νηλέα, ὁ ὁποῖος τὰ πῆρε μαζί του στὴ γενέτειρά του, τὴ Σκήψη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Οἱ κληρονόμοι του Νηλέα, γιὰ νὰ μὴν τὰ κατασχέσουν οἱ βασιλεῖς τῆς Περγάμου γιὰ τὴ βιβλιοθήκη τους, τὰ ἔκρυψαν σὲ ἕνα ὑπόγειο. Ἐκεῖ ἔμειναν μέχρι τὸ 100 π.Χ., ἐκτεθειμένα στὴν ὑγρασία.

Ἕνας πλούσιος συλλέκτης βιβλίων, ὁ Ἀπελλικῶν ὁ Τήιος, το 100 π.Χ. τὰ ἀγόρασε καὶ τὰ ἔφερε πίσω στὴν Ἀθήνα. Προσπάθησε νὰ ἀποκαταστήσει τὰ κατεστραμμένα τμήματα, ἀλλὰ οἱ συμπληρώσεις του εἶχαν πολλὰ λάθη.

Ὅταν ὁ Ρωμαῖος στρατηγὸς Σύλλας τὸ 84 π.Χ. κατέστρεψε ὁλοσχερῶς τὴν Ἀθήνα, πῆρε καὶ τὴ βιβλιοθήκη τοῦ Ἀπελλικῶντα ὡς λάφυρο καὶ τὴ μετέφερε στὴ Ρώμη.

Στὴ Ρώμη, τὸ 60 π.Χ. ὁ Ἀνδρόνικος ὁ Ρόδιος ἀνέλαβε τὸ γιγαντιαῖο ἔργο νὰ τὰ ταξινομήσει, νὰ τὰ διορθώσει καὶ νὰ τὰ ἐκδώσει.

Μιὰ ἀπ’ αὐτὲς τὶς πραγματεῖες, μὲ τίτλο «Πρώτη Φιλοσοφία» (τὸ βασικότερο καὶ κυριότερο ἔργο τοῦ Ἀριστοτέλους γιὰ θέματα «φιλοσοφίας), ὁ Ἀνδρόνικος τὸ τοποθέτησε μετὰ τὰ «φυσικά» καὶ στὴ συνέχεια πῆρε αὐτὸν τὸν τίτλο «μετὰ τὰ φυσικά».

Καὶ νὰ πῶς φτάσαμε στὸ «μπάχαλο» τῆς «μεταφυσικῆς!»

Σήμερα ἐμφανίζονται κάποιοι νὰ λένε ὅτι ὑπάρχει ἕνας κλάδος τῆς φιλοσοφίας, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται «μεταφυσική». Αὐτὸ εἶναι μία μεγάλη «ἀνοησία» καὶ «ἀπάτη», καθότι ἡ ἔννοια αὐτὴ δὲν ἔχει σαφὲς νόημα καὶ ἱστορικὰ εἶναι μεταγενέστερη, δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει στοὺς κλασικοὺς Ἕλληνες φιλοσόφους αὐτὴ ἡ λέξη. Ἡ λέξη ἐπινοήθηκε καὶ ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν παραποίηση τοῦ τίτλου τῆς πραγματείας του Ἀριστοτέλους, ἡ ὁποία ὀνομάζεται «πρώτη φιλοσοφία» καὶ κατόπιν «μετὰ τὰ φυσικά». Ἀργότερα τὸν μεσαίωνα κάποιοι χρησιμοποίησαν αὐτὸν τὸν τίτλο, τὰ ἕνωσαν τὶς τρεῖς λέξεις καὶ ἔφτιαξαν τὴν ἀγγλικὴ λέξη «metaphysics», καὶ εἶχαν τὸ θράσος νὰ τὴν ἀποδώσουν στὸν Ἀριστοτέλης καὶ ἔγινε ἔτσι ἕνα ἱστορικὸ μπάχαλο γενικῶς.

Σὲ κανένα ἀρχαῖο κλασικὸ κείμενο ἀλλὰ καὶ ὁποιοδήποτε ἄλλο, μέχρι τὸν 5ο αἰῶνα μ.χ. δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ λέξῃ κι οὔτε κανένα παράγωγό της.

Ὅλα αὐτὰ ἔγιναν γιὰ ἕνα πολὺ ἁπλὸ λόγο, προσπάθησαν οἱ θεο-κρατοῦντες τῆς ἐποχῆς νὰ βροῦν ἕνα στήριγμα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία, ποὺ νὰ ὁδηγεῖ τὴ σκέψη τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων σὲ ἀνύπαρκτα πράγματα ὅπως εἶναι τὰ θεολογικὰ ὄντα.

Ἕνας ὑγιῶς σκεπτόμενος ἄνθρωπος δὲν ἀποδέχεται τέτοιες ἱστορικὲς «ἀπάτες». Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς παραθέτω τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν πραγματεία τοῦ Ἀριστοτέλους «Διαιρέσεις»

55.6
 διαιρεῖται τὰ ἐν φιλοσοφίᾳ προβλήματα εἰς πέντε. ἔστι
γὰρ αὐτῶν ἓν μὲν πολιτικόν, ἓν δὲ διαλεκτικόν, ἓν δὲ φυ-
σικόν, ἓν δὲ ἠθικόν, ἓν δὲ ῥητορικόν. πολιτικὸν μὲν οὖν
ἐστι τὸ ὑπὲρ νόμων καί τινων τιμωριῶν προβαλλόμενον,
55.10
οἷον πότερον δεῖ κολάζειν τὰ ξενικὰ ἁμαρτήματα ἢ τὰ πο-
λιτικὰ ἢ ἀνόμοια ἢ τἆλλα τὰ τοιαῦτα. διαλεκτικὸν δέ, οἷον
πότερον τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἢ ἑτέρα, καὶ τἆλλα  
56.1
τὰ τοιαῦτα. φυσικὸν δέ, οἷον πότερον εἷς κόσμος ἐστὶν ἢ
πλείους, καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα. ἠθικὸν δέ, οἷον πότερον δεῖ
πάντα χαρίζεσθαι τοῖς φίλοις ἢ τὰ μὲν τὰ δὲ οὔ, καὶ τἆλλα
τὰ τοιαῦτα. ῥητορικὸν δέ, οἷον ἐάν τις ὑπὲρ ποιητῶν κατ-
56.5
ηγορῇ ἢ ἀπολογῆται, οἷον διατί τὸν Ὀδυσσέα οἱ ἑταῖροι
φρονιμώτατον ὄντα ἐξέθηκαν εἰς τὴν νῆσον καθεύδοντα, καὶ
τὰ τοιαῦτα.

Ἐσωτερικὰ vs Ἐξωτερικὰ ἔργα

Μέχρι τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀνδρόνικου, ὁ κόσμος γνώριζε κυρίως τοὺς «διαλόγους» τοῦ Ἀριστοτέλους, τὰ «ἐξωτερικὰ» λεγόμενα ἔργα του, ποὺ ἦταν γραμμένα γιὰ τὸ κοινὸ, τὰ ὁποῖα ἐχουν καταστραφεῖ ὁλοσχερῶς. Ὁ Ἀνδρόνικος ἐξέδωσε τὰ «ἐσωτερικὰ» (ἀκροαματικὰ) ἔργα του, δηλαδὴ τὶς σημειώσεις διδασκαλίας τοῦ Ἀριστοτέλους, ποὺ εἶναι αὐτὰ ποὺ μελετᾶμε σήμερα. (μιὰ ἐξαίρεση τὸ ἐξωτερικὸ ἔργο τοῦ Ἀριστοτέλους «Ἀθηναίων Πολιτεία», ποὺ σώζεται ἀποσπασματικά).

Οἱ σχολιαστὲς...

… Κάποιοι ἀπʼ αὐτούς ἀνῆκαν στὴ σχολὴ τοῦ Ἀριστοτέλους (Λύκειο) καὶ ἐπικεντρώθηκαν στὴν ἑρμηνεία τῶν κειμένων του, κάποιοι ἄλλοι προσπάθησαν νὰ ἀναδείξουν τὶς ἰδεολογίες τους.

Ἀνδρόνικος ὁ Ρόδιος (1ος αἰ. π.Χ.): ἦταν αὐτὸς ποὺ ἐξέδωσε καὶ ταξινόμησε τὰ ἔργα του (τὰ λεγόμενα Ἀκροαματικά).
Ἄδραστος ὁ Ἀφροδισιεὺς (2ος αἰ. μ.Χ.)
Ἀσπάσιος (2ος αἰ. μ.Χ.)
Ἀλέξανδρος ὁ Ἀφροδισιεὺς (3ος αἰ. μ.Χ.)
Πορφύριος (3ος αἰ. μ.Χ.)
Θεμίστιος (4ος αἰ. μ.Χ.)
Ἀμμώνιος ὁ του Ἐρμείου (5ος αἰ. μ.Χ.)
Ἰωάννης ὁ Φιλόπονος (6ος αἰ. μ.Χ.)
Σιμπλίκιος (6ος αἰ. μ.Χ.)
Βοήθιος (6ος αἰ. μ.Χ.)

Γιὰ τὸ περιεχόμενο ὅλων τῶν σωζομένων ἔργων τοῦ Ἀριστοτέλους δὲν εἶναι δυνατόν νὰ μιλήσει ἕνας ἄνθρωπος.

Τὸ «Ὄργανον» τοῦ Ἀριστοτέλους

«Καὶ περὶ μὲν τῶν ῥητορικῶν ὑπῆρχε πολλὰ καὶ παλαιὰ τὰ λεγόμενα, περὶ δὲ τοῦ συλλογίζεσθαι παντελῶς οὐδὲν εἴχομεν πρότερον λέγειν ἢ τριβῇ» Σοφιστικοὶ Ἔλεγχοι 184b.1

Τὶ λένε οἰ νεώτεροι...

«Τὸ Ὄργανον»: Τὸ Σινικὸν τεῖχος τῆς λογικῆς»

«Friedrich Nietzsche, Arthur Schopenhauer»:
Στὴν ἐρώτηση ποὺ τοὺς ἔγινε «ἄν ὑπῆρξαν διανοούμενοι μετὰ τὸν Ἀριστοτέλη, οἱ ὁποῖοι νὰ πρόσθεσαν κάτι στὴ Λογική», οἱ ἀπαντήσεις ἦταν:
«Ναί! κάποιοι πρόσθεσαν μερικοὺς τσιμεντόλιθους στό Σινικὸν τεῖχος τῆς Λογικῆς τοῦ Ἀριστοτέλους»
«Ναί! Στὸ Σινικόν τεῖχος τῆς λογικῆς τοῦ Ἀριστοτέλους μερικοὶ πρόσθεσαν μερικούς τσιμεντόλιθους»

Στὸ πρόχειρο τετράδιο τοῦ «Isaak Newton»

Ὁ «Isaak Newton», τὸ 1661 μ.Χ. στὸ πρόχειρο τετράδιο του, ἔχει γράψει ὁλόκληρη τὴν πραγματεία τοῦ Ἀριστοτέλους «Κατηγορίαι», στὰ Ἑλληνικὰ μὲ ἄψογη ὀρθογραφία, καλλιγραφία καὶ πιστότητα. Μπορεῖτε νὰ τὸ δεῖτε σὲ αὐτὸ ἐδῶ τὸ link
Ἀρχίζει στὴν σελίδα 12.

https://cudl.lib.cam.ac.uk/view/MS-ADD-03996/1

Karl Marx 1818-1883

Στὸ σημεῖο αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναφέρουμε πὼς ὁ Kάρλ Μάρξ εἶχε βαθιὰ κλασσικὴ Ἑλληνικὴ παιδεία, τὸ διδακτορικὸ του παραδείγματος χάριν εἶχε θέμα τὴν «διαφορὰ τῆς Δημοκρίτειας καὶ Ἐπικούρειας φυσικῆς φιλοσοφίας», ἐπίσης ἔγραφε καὶ διάβαζε Ἑλληνικὰ, τέλος δὲ στὸ ἔργο του «Τὸ Κεφάλαιο» μετρήσαμε περισσότερες ἀπὸ 50 ἀναφορὲς στὸν Ἀριστοτέλη! Ἐδῶ στὶς πρῶτες σελίδες τοῦ Α' τόμου, ἡ ἀναφορὰ στά «Ἠθικὰ Νικομάχεια» (1133b.27) εἶναι γραμμένη στὸ πρωτότυπο στὰ Ἑλληνικά.

Die beiden letztgenannten Besonderheiten der Äquivalentform
werden verständlicher, wenn wir zu dem großen Denker
zurückkehren, der als Erster so viele Formen analysierte,
seien es Formen des Denkens, der Gesellschaft oder der Natur,
darunter auch die Form des Wertes. Ich meine Aristoteles.

Zunächst stellt er klar, dass die Geldform von Waren
lediglich die Weiterentwicklung der einfachen
Wertform ist – also der Ausdruck des Wertes einer
Ware durch eine beliebige andere Ware; denn er sagt:

«5 Betten = 1 Haus» (κλῖναι πέντε ἀντὶ οἰκίας)
ist nicht zu unterscheiden von:

«5 Betten = so und so viel Geld».

Er erkennt weiterhin, dass die Wertbeziehung,
 die diesem Ausdruck zugrunde liegt, es notwendig macht,...

Τυπική λογική καὶ προτασιακὸς λογισμός.

Σήμερα ἡ «Τυπική λογική», ὁ «προτασιακὸς λογισμός», ἡ «θεωρία συνόλων» στὰ Μαθηματικά, καὶ ὁ «κάθε λόγος» (ἐπιστημονικὸς, καθημερινός, ἰδεολογικός) σὲ ὅλες τὶς γλῶσσες τοῦ κόσμου, ἀκολουθοῦν τὴν «συλλογιστικὴ» ὅπως τὴν περιέγραψε Ἀριστοτέλης.

Ἔχουμε ἐπίσης τὴν πλήρης ἀποτυχία ὅλων των νεώτερων προσπαθειῶν νὰ δημιουργήσουν ἕνα ἄλλο σύστημα λογικῆς. Ἄρα εἶναι πλεονασμός καὶ παραπλανητικὸ νὰ λέμε: «Ἀριστοτέλεια Λογική» ἤ «Λογική τοῦ Ἀριστοτέλους», διότι δέν ὑπάρχει ἄλλη.

Οἱ 6 πραγματεῖες τοῦ «Ὀργάνου»

Οἱ 6 πραγματεῖες τοῦ Ὀργάνου ἀναφέρονται στὸν «Λόγο», τὸν «ὀρθὸ συλλογισμό», τὴν «Λογική».

Κατηγορίες: το «λεγόμενο», τὸ «σημαῖνον» το «ὄνομα», τὸ «κατηγορεῖν», ἅμα, μᾶλλον καὶ ἧττον, «ἀντικεῖσθαι», «πρότερον», «εἶδος», «Γένος», «Διαφορά».
Περὶ ἑρμηνείας: ἡ «ἀντίφαση» ὁ πυρῆνας τοῦ «συλλογίζεσθαι»
Ἀναλυτικὰ πρότερα: «συλλογισμὸς 3 ὅρων», καὶ «ἐπαγωγή».
Ἀναλυτικὰ ὕστερα: τὶ εἶναι «γνώση», «Μένωνι ἀπόρημα»
Τοπικά: «τόποι», «Διαλεκτική» καὶ «διαλεκτικοὶ ἀγῶνες»
Σοφιστικοὶ Ἔλεγχοι: «ἐριστικοί-σοφιστικοί λόγοι», «φαινόμενος συλλογισμός», «ἔλεγχος», «ψεῦδος», «παράδοξον», «σολοικισμὸς», «ἀδολεσχῆσαι», κ.λπ.

Τὸ «Ὄργανον» εἶναι χρήσιμον: «πρὸς γυμνασίαν, πρὸς τὰς ἐντεύξεις, πρὸς τὰς κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιστήμας». Οἱ δομὲς τῆς λογικῆς οἱ ὁποῖες ἀναπτύσσονται στὸ ὄργανον εἶναι διάχυτες σὲ ὅλα τὰ ἔργα τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι ἀξεπέραστα μοναδικὰ καὶ πάντα ἀληθινά. Τὰ λοιπὰ ἔργα τοῦ Ἀριστοτέλους δὲν εἷναι δυνατὸν νὰ διαβαστοῦν χωριστὰ καὶ χωρὶς τὴ γνώση τοῦ ὀργάνου.

Τὰ ἐργαλεῖα τοῦ συλλογίζεσθαι

ἀληθῆ καὶ πρῶτα: ἐπιστημονικὸς συλλογισμὸς = ἀπόδειξις
ἔνδοξα, ἐνδοξότερα : διαλεκτικὸς συλλογισμός
δυνατόν, ἀδύνατον, ἐνδεχόμενον, ἀναγκαῖον : διαλεκτικοὶ τελεσταί.
«παντί», «τινὶ», «μηδενὶ» : στατιστικοὶ τελεσταί.

Αἱ Πραγματεῖαι

Τὸ Ὄργανον, οἱ πραγματείες 1 ἐως 6 σὲ μία ἱστοσελίδα

Κατηγορίαι (Categoriæ) καὶ σὲ 22 σ. pdf
«Ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν, ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος, οἷον ζῷον ὅ τε ἄνθρωπος καὶ τὸ γεγραμμένον· τούτων γὰρ ὄνομα μόνον κοινόν, ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος· ἐὰν γὰρ ἀποδιδῷ τις τί ἐστιν αὐτῶν ἑκατέρῳ τὸ ζῴῳ εἶναι, ἴδιον ἑκατέρου λόγον ἀποδώσει. ...»
Περὶ ἑρμηνείας (De interpretatione) καὶ σὲ 12 σ. pdf
«Πρῶτον δεῖ θέσθαι τί ὄνομα καὶ τί ῥῆμα, ἔπειτα τί ἐστιν ἀπόφασις καὶ κατάφασις καὶ ἀπόφανσις καὶ λόγος. Ἔστι μὲν οὖν τὰ ἐν τῇ φωνῇ τῶν ἐν τῇ ψυχῇ παθημάτων σύμβολα, καὶ τὰ γραφόμενα τῶν ἐν τῇ φωνῇ. ...»
Ἀναλυτικὰ πρότερα (Analytica priora) καὶ σὲ 62 σ. pdf
«Πρῶτον εἰπεῖν περὶ τί καὶ τίνος ἐστὶν ἡ σκέψις, ὅτι περὶ ἀπόδειξιν καὶ ἐπιστήμης ἀποδεικτικῆς· εἶτα διορίσαι τί ἐστι πρότασις καὶ τί ὅρος καὶ τί συλλογισμός, καὶ ποῖος τέλειος καὶ ποῖος ἀτελής, μετὰ δὲ ταῦτα τί τὸ ἐν ὅλῳ εἶναι ἢ μὴ εἶναι τόδε τῷδε, καὶ τί λέγομεν τὸ κατὰ παντὸς ἢ μηδενὸς κατηγορεῖσθαι. ...»
Ἀναλυτικὰ ὔστερα (Analytica posteriora) καὶ σὲ 38 σ. pdf
«Πᾶσα διδασκαλία καὶ πᾶσα μάθησις διανοητικὴ ἐκ προϋπαρχούσης γίνεται γνώσεως. Φανερὸν δὲ τοῦτο θεωροῦσιν ἐπὶ πασῶν· αἵ τε γὰρ μαθηματικαὶ τῶν ἐπιστημῶν διὰ τούτου τοῦ τρόπου παραγίνονται καὶ τῶν ἄλλων ἑκάστη τεχνῶν. ...»
Τοπικά (Topica) καὶ σὲ 86 σ. pdf
«Ἡ μὲν πρόθεσις τῆς πραγματείας μέθοδον εὑρεῖν ἀφ᾿ ἧς δυνησόμεθα συλλογίζεσθαι περὶ παντὸς τοῦ προτεθέντος προβλήματος ἐξ ἐνδόξων, καὶ αὐτοὶ λόγον ὑπέχοντες μηθὲν ἐροῦμεν ὑπεναντίον. Πρῶτον οὖν ῥητέον τί ἐστι συλλογισμὸς καὶ τίνες αὐτοῦ διαφοραί, ὅπως ληφθῇ ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμός· τοῦτον γὰρ ζητοῦμεν κατὰ τὴν προκειμένην πραγματείαν. ...»
Περὶ σοφιστικῶν ἐλέγχων (Sophistici elenchi) καὶ σέ 30 σ. pdf
«Περὶ δὲ τῶν σοφιστικῶν ἐλέγχων καὶ τῶν φαινομένων μὲν ἐλέγχων, ὄντων δὲ παραλογισμῶν ἀλλ᾿ οὐκ ἐλέγχων, λέγωμεν ἀρξάμενοι κατὰ φύσιν ἀπὸ τῶν πρώτων. ὅτι μὲν οὖν οἱ μὲν εἰσὶ συλλογισμοί, οἱ δ᾿ οὐκ ὄντες δοκοῦσι, φανερόν. ...»
Ῥητορική (Rhetorica) καὶ σέ 94 σ. pdf
«Ἡ ῥητορική ἐστιν ἀντίστροφος τῇ διαλεκτικῇ· ἀμφότεραι γὰρ περὶ τοιούτων τινῶν εἰσιν ἃ κοινὰ τρόπον τινὰ ἁπάντων ἐστὶ γνωρίζειν καὶ οὐδεμιᾶς ἐπιστήμης ἀφωρισμένης· διὸ καὶ πάντες τρόπον τινὰ μετέχουσιν ἀμφοῖν· πάντες γὰρ μέχρι τινὸς καὶ ἐξετάζειν καὶ ὑπέχειν λόγον καὶ ἀπολογεῖσθαι καὶ κατηγορεῖν ἐγχειροῦσιν ...»
Περὶ ποιητικῆς (Poetica) καὶ σὲ 21 σ. pdf
«Περὶ ποιητικῆς αὐτῆς τε καὶ τῶν εἰδῶν αὐτῆς, ἥν τινα δύναμιν ἕκαστον ἔχει, καὶ πῶς δεῖ συνίστασθαι τοὺς μύθους εἰ μέλλει καλῶς ἕξειν ἡ ποίησις, ἔτι δὲ ἐκ πόσων καὶ ποίων ἐστὶ μορίων, ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὅσα τῆς αὐτῆς ἐστι μεθόδου, λέγωμεν ἀρξάμενοι κατὰ φύσιν πρῶτον ἀπὸ τῶν πρώτων. ...»
Πρώτη φιλοσοφία (Μετὰ τὰ φυσικά) (Meta ta physica) καὶ σὲ 120 σ. pdf
«Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει. Σημεῖον δ' ἡ τῶν αἰσθήσεων ἀγάπησις· καὶ γὰρ χωρὶς τῆς χρείας ἀγαπῶνται δι' αὑτάς, καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων. ...»
Περὶ ψυχῆς (De anima) καὶ σὲ 39 σ. pdf
«Τῶν καλῶν καὶ τιμίων τὴν εἴδησιν ὑπολαμβάνοντες, μᾶλλον δ' ἑτέραν ἑτέρας ἢ κατ' ἀκρίβειαν ἢ τῷ βελτιόνων τε καὶ θαυμασιωτέρων εἶναι, δι' ἀμφότερα ταῦτα τὴν περὶ τῆς ψυχῆς ἱστορίαν εὐλόγως ἂν ἐν πρώτοις τιθείημεν. ...»
Περὶ ψυχῆς, ἀναθεώρησις καὶ σὲ 6 σ. pdf
«Ἐπεὶ δὲ τὰ παραδεδομένα περὶ ψυχῆς παρὰ τῶν ἄλλων, ἐφ' ὅσον ἕκαστος ἀπεφήνατο τῶν πρότερον, εἴρηται σχεδόν, νῦν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς πάλιν ἐπανίωμεν, πειρώμενοι διορίσαι τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ τίς ἂν εἴη λόγος αὐτῆς κοινότατος· ...»
Περὶ πνεύματος (De spiritu) καὶ σὲ 6 σ. pdf
«Τίς ἡ τοῦ ἐμφύτου πνεύματος διαμονή, καὶ τίς ἡ αὔξησις; ὁρῶμεν γὰρ ὅτι πλέον καὶ ἰσχυρότερον γίνεται καὶ καθ᾿ ἡλικίας μεταβολὴν καὶ κατὰ διάθεσιν σώματος. ...»
Ἠθικὰ Νικομάχεια (Ethica Nicomachea) καὶ σὲ 92 σ. pdf
«Πᾶσα τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος, ὁμοίως δὲ πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις, ἀγαθοῦ τινὸς ἐφίεσθαι δοκεῖ· διὸ καλῶς ἀπεφήναντο τἀγαθόν, οὗ πάντ᾽ ἐφίεται. ...»
Ἠθικὰ Εὐδήμεια (Ethica Eudemia) καὶ σὲ 40 σ. pdf
«ὁ μὲν ἐν Δήλῳ παρὰ τῷ θεῷ τὴν αὑτοῦ γνώμην ἀποφηνάμενος συνέγραψεν ἐπὶ τὸ προπύλαιον τοῦ Λητῴου, διελὼν οὐχ ὑπάρχοντα πάντα τῷ αὐτῷ, τό τε ἀγαθὸν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἡδύ, ποιήσας κάλλιστον τὸ δικαιότατον, λῷστον δ᾽ ὑγιαίνειν, ...»
Μεγάλα ἠθικά (Magna moralia) καὶ σὲ 40 σ. pdf
«Ἐπειδὴ προαιρούμεθα λέγειν ὑπὲρ ἠθικῶν, πρῶτον ἂν εἴη σκεπτέον τίνος ἐστὶ μέρος τὸ ἦθος. ὡς μὲν οὖν συντόμως εἰπεῖν, δόξειεν [ἂν] οὐκ ἄλλης ἢ τῆς πολιτικῆς εἶναι μέρος. ...»
Περὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν (De virtutibus et vitiis) καὶ σὲ 3 σ. pdf
«Ἐπαινετὰ μέν ἐστι τὰ καλά, ψεκτὰ δὲ τὰ αἰσχρά. καὶ τῶν μὲν καλῶν ἡγοῦνται αἱ ἀρεταί, τῶν δ᾿ αἰσχρῶν αἱ κακίαι. Ἐπαινετὰ δ᾿ ἐστὶ καὶ τὰ αἴτια τῶν ἀρετῶν καὶ τὰ παρεπόμενα ταῖς ἀρεταῖς καὶ τὰ γινόμενα ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν, ψεκτὰ δὲ τὰ ἐναντία. ...»
Πολιτικά (Politica) καὶ σὲ 110 σ. pdf
«ἐπειδὴ πᾶσαν πόλιν ὁρῶμεν κοινωνίαν τινὰ οὖσαν καὶ πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν πάντα πράττουσι πάντες), δῆλον ὡς πᾶσαι μὲν ἀγαθοῦ τινος στοχάζονται, μάλιστα δὲ καὶ τοῦ κυριωτάτου πάντων ἡ πασῶν κυριωτάτη καὶ πάσας περιέχουσα τὰς ἄλλας. ...»
Οἰκονομικά (Œconomica) καὶ σὲ 14 σ. pdf
«ἡ οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ διαφέρει οὐ μόνον τοσοῦτον ὅσον οἰκία καὶ πόλις ταῦτα μὲν γὰρ αὐταῖς ἐστι τὰ ὑποκείμενα, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἡ μὲν πολιτικὴ ἐκ πολλῶν ἀρχόντων ἐστίν, ἡ οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία. ...»
Ἀθηναίων πολιτεία καὶ σὲ 31 σ. pdf
«Μύρωνος καθ᾿ ἱερῶν ὀμόσαντες ἀριστίνδην. καταγνωσθέντος δὲ τοῦ ἅγους, αὐτοὶ μὲν ἐκ τῶν τάφων ἐξεβλήθησαν, τὸ δὲ γένος αὐτῶν ἔφυγεν ἀειφυγίαν. Ἐπιμενίδης δ' ὁ Κρὴς ἐπὶ τούτοις ἐκάθηρε τὴν πόλιν. ...»
Φυσικά (Physica) καὶ σὲ 87 σ. pdf
«Ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πάσας τὰς μεθόδους, ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα, ἐκ τοῦ ταῦτα γνωρίζειν (τότε γὰρ οἰόμεθα γιγνώσκειν ἕκαστον, ὅταν τὰ αἴτια γνωρίσωμεν τὰ πρῶτα καὶ τὰς ἀρχὰς τὰς πρώτας καὶ μέχρι τῶν στοιχείων), δῆλον ὅτι καὶ τῆς περὶ φύσεως ἐπιστήμης πειρατέον διορίσασθαι πρῶτον τὰ περὶ τὰς ἀρχάς. ...»
- Τὸ Βιβλίον Θ΄, τῶν Φυσικῶν (β΄ σύνταξις), (Physicorum libri octavi textus alter)
  «Ἅπαν τὸ κινούμενον ἀνάγκη ὑπό τινος κινεῖσθαι. εἰ μὲν οὖν ἐν αὑτῷ μὴ ἔχει τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως, φανερὸν ὅτι ὑφ᾿ ἑτέρου κινεῖται (ἄλλο γὰρ ἔσται τὸ κινοῦν)· εἰ δ᾿ ἐν αὑτῷ, εἰλήφθω ἐφ᾿ οὗ τὸ ΑΒ, ὃ κινεῖται μὴ τῷ τῶν τούτου τι κινεῖσθαι. ...»
Μηχανικὰ προβλήματα (Mechanica) καὶ σὲ 13 σ. pdf
«Θαυμάζεται τῶν μὲν κατὰ φύσιν συμβαινόντων, ὅσων ἀγνοεῖται τὸ αἴτιον, τῶν δὲ παρὰ φύσιν, ὅσα γίνεται διὰ τέχνην πρὸς τὸ συμφέρον τοῖς ἀνθρώποις. ...»
Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς (De generatione et corruptione) καὶ σὲ 28 σ. pdf
«Περὶ δὲ γενέσεως καὶ φθορᾶς τῶν φύσει γενομένων καὶ φθειρομένων, ὁμοίως κατὰ πάντων, τάς τε αἰτίας διαιρετέον καὶ τοὺς λόγους αὐτῶν, ἔτι δὲ περὶ αὐξήσεως καὶ ἀλλοιώσεως, ...»
Περὶ ἀτόμων γραμμῶν (De lineis insecabilibus) καὶ σὲ 6 σ. pdf
«Ἆρά γ' εἰσὶν ἄτομοι γραμμαί, καὶ ὅλως ἐν ἅπασι τοῖς ποσοῖς ἐστί τι ἀμερές, ὥσπερ ἔνιοί φασιν; εἰ γὰρ ὁμοίως ὑπάρχει τό τε πολὺ καὶ τὸ μέγα καὶ τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τό τε ὀλίγον καὶ τὸ μικρόν, ...»
Μετεωρολογικά (Meteorologica) καὶ σὲ 52 σ. pdf
«Περὶ μὲν οὖν τῶν πρώτων αἰτίων τῆς φύσεως καὶ περὶ πάσης κινήσεως φυσικῆς, ἔτι δὲ περὶ τῶν κατὰ τὴν ἄνω φορὰν διακεκοσμημένων ἄστρων καὶ περὶ τῶν στοιχείων τῶν σωματικῶν, πόσα τε καὶ ποῖα, καὶ τῆς εἰς ἄλληλα μεταβολῆς, καὶ περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς τῆς κοινῆς εἴρηται πρότερον. ...»
Περὶ οὐρανοῦ (De cælo) καὶ σὲ 55 σ. pdf
«Ἡ περὶ φύσεως ἐπιστήμη σχεδὸν ἡ πλείστη φαίνεται περί τε σώματα καὶ μεγέθη καὶ τὰ τούτων οὖσα πάθη καὶ τὰς κινήσεις, ἔτι δὲ περὶ τὰς ἀρχάς, ὅσαι τῆς τοιαύτης οὐσίας εἰσίν· τῶν γὰρ φύσει συνεστώτων τὰ μέν ἐστι σώματα καὶ μεγέθη, τὰ δ' ἔχει σῶμα καὶ μέγεθος, τὰ δ' ἀρχαὶ τῶν ἐχόντων εἰσίν. ...»
Ἀνέμων θέσεις καὶ προσηγορίαι (Ventorum situs et cognomina) καὶ σὲ 1 σ. pdf
«Βοῤῥᾶς. οὗτος ἐν μὲν Μαλλῷ Παγρεύς· πνεῖ γὰρ ἀπὸ κρημνῶν μεγάλων καὶ ὀρῶν διπλῶν παρ' ἄλληλα κειμένων, ἃ καλεῖται Παγρικά. ...»
Προβλήματα (Problemata) καὶ σὲ 140 σ. pdf
«Διὰ τί αἱ μεγάλαι ὑπερβολαὶ νοσώδεις; ἢ ὅτι ὑπερβολὴν ἢ ἔλλειψιν ποιοῦσιν; τοῦτο δὲ ἦν ἡ νόσος. ...»

● 28-36 Μικρὰ φυσικὰ (Parva naturallia)
Περὶ αἰσθήσεως καὶ αἰσθητῶν (De sensu et sensibili) καὶ σὲ 12 σ. pdf
«Ἐπεὶ δὲ περὶ ψυχῆς καθ΄ αὑτὴν διώρισται πρότερον καὶ περὶ τῶν δυνάμεων ἑκάστης κατὰ μόριον αὐτῆς, ἐχόμενόν ἐστι ποιήσασθαι τὴν ἐπίσκεψιν περὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν ζωὴν ἐχόντων ἁπάντων, τίνες εἰσὶν ἴδιαι καὶ τίνες κοιναὶ πράξεις αὐτῶν. ...»
Περὶ μνήμης καὶ ἀναμνήσεων (De memoria et reminiscentia) καὶ σὲ 5 σ. pdf
«Περὶ μνήμης καὶ τοῦ μνημονεύειν λεκτέον τί ἐστι καὶ διὰ τίν’ αἰτίαν γίγνεται καὶ τίνι τῶν τῆς ψυχῆς μορίων συμβαίνει τοῦτο τὸ πάθος καὶ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι· ...»
Περὶ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως (De somno et vigilia) καὶ σὲ 5 σ. pdf
«Περὶ δὲ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως ἐπισκεπτέον τίνα τε τυγχάνει ὄντα, καὶ πότερον ἴδια τῆς ψυχῆς ἢ τοῦ σώματος ἢ κοινά, καὶ εἰ κοινά, τίνος μορίου τῆς ψυχῆς ἢ τοῦ σώματος, καὶ διὰ τίν΄ αἰτίαν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις· ...»
Περὶ ἐνυπνίων (De insomniis) καὶ σὲ 5 σ. pdf
«Μετὰ δὲ ταῦτα περὶ ἐνυπνίου ἐπιζητητέον, καὶ πρῶτον τίνι τῶν τῆς ψυχῆς φαίνεται, καὶ πότερον τοῦ νοητικοῦ τὸ πάθος ἐστὶ τοῦτο ἢ τοῦ αἰσθητικοῦ· τούτοις γὰρ μόνοις τῶν ἐν ἡμῖν γνωρίζομέν τι. ...»
Περὶ καθ᾿ ὕπνον μαντικῆς (De divinatione per somnum) καὶ σὲ 3 σ. pdf
«Περὶ δὲ τῆς μαντικῆς τῆς ἐν τοῖς ὕπνοις γινομένης καὶ λεγομένης συμβαίνειν ἀπὸ τῶν ἐνυπνίων, οὔτε καταφρονῆσαι ῥᾴδιον οὔτε πεισθῆναι. ...»
Περὶ μακροβιότητος καὶ βραχυβιότητος (De longitudine et brevitate vitæ) καὶ σὲ 4 σ. pdf
«Περὶ δὲ τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων τὰ δὲ βραχύβια, καὶ περὶ ζωῆς ὅλως μήκους καὶ βραχύτητος, ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας, ...»
Περὶ νεότητος καὶ γήρως (De juventute et senectute) καὶ σὲ 4 σ. pdf
«Περὶ δὲ νεότητος καὶ γήρως καὶ περὶ ζωῆς καὶ θανάτου λεκτέον νῦν· ἅμα δὲ καὶ περὶ ἀναπνοῆς ἀναγκαῖον ἴσως τὰς αἰτίας εἰπεῖν· ...»
Περὶ ζωῆς καὶ θανάτου (De vita et morte) καὶ σὲ 4 σ. pdf
«καὶ περὶ ζωῆς καὶ θανάτου λεκτέον νῦν· ἅμα δὲ καὶ περὶ ἀναπνοῆς ἀναγκαῖον ἴσως τὰς αἰτίας εἰπεῖν· ...»
Περὶ ἀναπνοῆς (De respiratione) καὶ σὲ 11 σ. pdf
«Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ μὲν οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι μέν, οὐ καλῶς δ’ εἰρήκασιν ἀλλ’ ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. ...»
Διαιρέσεις (Divisiones Aristoteleæ) καὶ σὲ 17 σ. pdf
«τῶν ἀγαθῶν ἔστι τὰ μὲν ἐν ψυχῇ, τὰ δὲ ἐν σώματι, τὰ δὲ ἐκτός· οἷον ἡ μὲν δικαιοσύνη καὶ ἡ φρόνησις καὶ ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ τὰ τοιαῦτα ἐν ψυχῇ τὸ δὲ κάλλος καὶ ἡ εὐεξία καὶ ἡ ὑγίεια καὶ ἡ ἰσχὺς ἐν σώματι· ...»
Περὶ Ξενοφάνους, περὶ Ζήνωνος καὶ περὶ Γοργίου (De Xenophane, de Zenone, de Gorgia) καὶ σὲ 9 σ. pdf
«Ἀΐδιον εἶναί φησιν εἴ τί ἐστιν, εἴπερ μὴ ἐνδέχεται γενέσθαι μηδὲν ἐκ μηδενός. Εἴτε γὰρ ἅπαντα γέγονεν εἴτε μὴ πάντα ἀΐδι’ ἀμφοτέρως. Ἐξ οὐδενὸς γὰρ αὐτῶν ἂν γινόμενα. ...»
Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν (Historia animalium) καὶ σὲ 176 σ. pdf
«Τῶν ἐν τοῖς ζῴοις μορίων τὰ μέν ἐστιν ἀσύνθετα, ὅσα διαιρεῖται εἰς ὁμοιομερῆ, οἷον σάρκες εἰς σάρκας, τὰ δὲ σύνθετα, ὅσα εἰς ἀνομοιομερῆ, οἷον ἡ χεὶρ οὐκ εἰς χεῖρας διαιρεῖται οὐδὲ τὸ πρόσωπον εἰς πρόσωπα. ...»
Περὶ ζῴων μορίων (De partibus animalium) καὶ σὲ 67 σ. pdf
«Περὶ πᾶσαν θεωρίαν τε καὶ μέθοδον, ὁμοίως ταπεινοτέραν τε καὶ τιμιωτέραν, δύο φαίνονται τρόποι τῆς ἕξεως εἶναι, ὧν τὴν μὲν ἐπιστήμην τοῦ πράγματος καλῶς ἔχει προσαγορεύειν, τὴν δ' οἷον παιδείαν τινά. ...»
Περὶ πορείας ζῴων (De incessu animalium) καὶ σὲ 11 σ. pdf
«Περὶ δὲ τῶν χρησίμων μορίων τοῖς ζῴοις πρὸς τὴν κίνησιν τὴν κατὰ τόπον ἐπισκεπτέον διὰ τίνα αἰτίαν τοιοῦτόν ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν καὶ τίνος ἕνεκεν ὑπάρχει αὐτοῖς, ...»
Περὶ ζῴων κινήσεως (De motu animalium) καὶ σὲ 8 σ. pdf
«Περὶ δὲ κινήσεως τῆς τῶν ζῴων, ὅσα μὲν αὐτῶν περὶ ἕκαστον ὑπάρχει γένος, καὶ τίνες διαφοραί, καὶ τίνες αἰτίαι τῶν καθ᾿ ἕκαστον συμβεβηκότων αὐτοῖς, ...»
Περὶ ζῴων γενέσεως (De generatione animalium) καὶ σὲ 77 σ. pdf
«Ἐπεὶ δὲ περὶ τῶν ἄλλων μορίων εἴρηται τῶν ἐν τοῖς ζῴοις καὶ κοινῇ καὶ καθ’ ἕκαστον γένος περὶ τῶν ἰδίων χωρίς, ...»
Φυσιογνωμονικά (Physiognomonica) καὶ σὲ 11 σ. pdf
«ὅτι αἱ διάνοιαι ἕπονται τοῖς σώμασι, καὶ οὐκ εἰσὶν αὐταὶ καθ᾿ ἑαυτὰς ἀπαθεῖς οὖσαι τῶν τοῦ σώματος κινήσεων. ...»
Περὶ ἀκουστῶν (De audibilibus) καὶ σὲ 7 σ. pdf
«Τὰς δὲ φωνὰς ἁπάσας συμβαίνει γίγνεσθαι καὶ τοὺς ψόφους ἢ τῶν σωμάτων ἢ τοῦ ἀέρος πρὸς τὰ σώματα προσπίπτοντος, οὐ τῷ τὸν ἀέρα σχηματίζεσθαι, καθάπερ οἴονταί τινες, ἀλλὰ τῷ κινεῖσθαι παραπλησίως αὐτὸν συστελλόμενον καὶ ἐκτεινόμενον καὶ καταλαμβανόμενον, ...»
Περὶ θαυμασίων ἀκουσμάτων (Mirabilium auscultationes) καί σὲ 17 σ. pdf
«Ἐν τῇ Παιονίᾳ φασὶν ἐν τῷ ὄρει τῷ Ἡσαίνῳ καλουμένῳ, ὃ τὴν Παιονικὴν καὶ τὴν Μαιδικὴν ὁρίζει, εἶναί τι θηρίον τὸ καλούμενον βόλινθον, ὑπὸ δὲ τῶν Παιόνων μόναιπον. ...»
Περὶ χρωμάτων (De coloribus) καὶ σὲ 9 σ. pdf
«Ἁπλᾶ τῶν χρωμάτων ἐστὶν ὅσα τοῖς στοιχείοις συνακολουθεῖ, οἷον πυρὶ καὶ ἀέρι καὶ ὕδατι καὶ γῇ. ἀὴρ μὲν γὰρ καὶ ὕδωρ καθ᾿ ἑαυτὰ τῇ φύσει λευκά, τὸ δὲ πῦρ καὶ ὁ ἥλιος ξανθά. ...»
Ἐπιστολαί (Epistulæ) καὶ σὲ 2 σ. pdf
«Φιλίππῳ. Οἱ τὰς ἡγεμονίας ἀναλαμβάνοντες πρὸς εὐεργεσίαν τῶν ἀρχομένων οὐχ ὑπὸ τῆς τύχης ἀλλ' οὐδ' ὑπὸ τῆς φύσεως προηγμένοι τὰς ἀρχὰς ἐμπιστεύονται, ...»
Προτρεπτικός πρὸς Θεμίσωνα (Protrepticus) καὶ σὲ 13 σ. pdf
«Ἀριστοτέλους Προτρεπτικόν, ὃν ἔγραψε πρὸς Θεμίσωνα τὸν Κυπρίων βασιλέα λέγων ὅτι οὐδενὶ πλείω ἀγαθὰ ὑπάρχει πρὸς τὸ φιλοσοφῆσαι· πλοῦτόν τε γὰρ πλεῖστον αὐτὸν ἔχειν ὥστε δαπανᾶν εἰς ταῦτα, ἔτι δὲ δόξαν ὑπάρχειν αὐτῷ. ...»
Περὶ κόσμου (De mundo) καὶ σὲ 12 σ. pdf
«Πολλάκις μὲν ἔμοιγε θεῖόν τι καὶ δαιμόνιον ὄντως χρῆμα, ὦ Ἀλέξανδρε, ἡ φιλοσοφία ἔδοξεν εἶναι, μάλιστα δὲ ἐν οἷς μόνη διαραμένη πρὸς τὴν τῶν ὄντων θέαν ἐσπούδασε γνῶναι τὴν ἐν αὐτοῖς ἀλήθειαν, ...»
Πρὸς Ἑρμείαν, ὕμνος εἰς τὴν ἀρετήν καὶ σὲ 1 σ. pdf
«Ἀρετά, πολύμοχθε γένει βροτείῳ,
θήραμα κάλλιστον βίῳ, ...»